Tenis
Alcaraz, coloso e mestre, ajusticia a Zverev para volver reescribir a historia
O tenista español derrota en dous sets (6-3 e 7-6 (7) en 2 horas e 1 minuto) ao número uno do mundo e xa é, de longo, o máis novo dos catro tenistas da historia que gañaron os catro Grand Slams e as ATP Finals
Carlos Alcaraz, coloso e mestre, cheira o sangue, desprega os seus fauces e provoca que Alexander Zverev, ese tótem de dous metros que se cría o novo rei da xungla tras un ano celestial, se empequeñezca ata parecer mínimo. Supúñase que o animal ferido era o español, magullado a súa coxa esquerda desde o mércores. Pero que vai. Se en algo honra á estirpe de Rafa Nadal é na súa persistencia e voracidade, en ter sempre a convicción de que é o mellor.
E o é, con permiso do lesionado Jannik Sinner. Sabía Alcaraz que esta era a súa gran oportunidade para gañar as ATP Finals, un escenario no que o italiano tende a estar un punto por encima. E non o desaproveitou, a pesar de todo. A pesar das dores e a pesar da ameaza dun rival que esmagara aos seus rivais durante toda a semana, imperial ata que se topou con este xenio único, derrotado con claridade en dous sets (6-3 e 7-6 (7) en 2 horas e 1 minuto). Nada doe cando a historia ofréceche acubillo eterno.

Carlos Alcaraz, nun momento da final. / ALESSANDRO DEI MARCO / EFE
Agassi, Federer, Djokovic e el
Chega xa Alcaraz onde nunca o fixo o seu admirado Rafa Nadal, onde só facíano ata agora tres homes: Andre Agassi, Roger Federer e Novak Djokovic. Só eles posúen no seu palmarés os catro Grand Slams e as ATP Finals. O máis novo en logralo ata agora era o suízo, a dous meses de cumprir 28 anos. Alcaraz ten 23 anos e 201 días. Glups.
Arrastra Zverev desde hai anos o sambenito de empequeñecerse nos grandes escenarios, unha fraxilidade mental que lle distancia daquelas considerados lendas. As lesións de Alcaraz e Sinner durante a tempada permitíronlle acabar o curso como número uno do mundo e con dous Grand Slams no zurrón. Merecidas e valiosas conquistas, pois está por encima de todos os demais, pero en igualdade de condicións físicas, sempre está e estará un banzo (ou dous) por baixo destes dous xenios xeracionais.
O seu inconsistencia nos momentos clave aflorou xa no primeiro xogo da final. En todo o torneo só cedera seis oportunidades de ruptura e Alcaraz sumou tres de golpe, sen éxito final. Levaba nove 'breaks' salvados o alemán, pero, pouco despois, ao décimo sucumbiu, gañando o murciano o terceiro xogo en branco. Deu a sensación de que ese foi o momento exacto no que asumiu a derrota, aínda que quedase un mundo inmenso por diante.
Zverev, desesperado e resucitado
Erros non forzados para regalar, 'warnings', discusións coa xuíza de cadeira, raqueta contra o solo... Era Zverev un canto á tensión e o nerviosismo, unha sombra do tirano que fora ao longo destas ATP Finals. Todo iso aproveitouno Alcaraz para romperlle tres veces o saque (o alemán logrouno nunha ocasión, descoido sen consecuencias do murciano), nun primeiro set no que Carlos non ofreceu nin un só síntoma de estar fisicamente tocado.
Alcaraz detectou a un rival desesperado, desprovisto dos seus mellores armas e bloqueado mentalmente. O seu temible servizo era esta vez alimento en bandexa de prata para o español, que volveu apuntarse un 'break' en branco no terceiro xogo do se

Alexander Zverev de volve unha bóla nun momento da final contra Carlos Alcaraz. / ALESSANDRO DEI MARCO / EFE
O truco final de Alcaraz
Parecía morto o alemán, con Alcaraz tirando do seu inesgotable repertorio de deixadas e dereitas cortadas para terminar de minar a súa moral, cando de súpeto resucitou, rompendo o cuarto servizo do español e igualando o set. A penitencia foi unha cita para un memorable 'tie-break' no que despregou o seu truco final. Salvou tres bólas de set en contra e acabou ajusticiando (9-7) a un Zverev que levou a súa resurrección ata onde puido.
Só Álex Corretja (1998) e Manuel Orantes (1976) leváronse a España a antiga Copa de Mestres. Alcaraz recolleu tanto tempo despois a testemuña coma se fose fácil, coma se non custase. Outra páxina da historia do tenis reescrita por este xenio xeracional cuxo potencial teito aínda non foi conquistado por ninguén.
Subscríbeche para seguir lendo
- A sala de festas de Abegondo onde se coñeceron miles de coruñeses: 'Chegaban ata 21 buses, viñan sobrecargados
- O cociñeiro Alejandro Lista, sobre a súa nova taberna na Coruña: "A idea é que poidan vir dous amigos que se atopan pola rúa e queren tomar unhas cuncas e comer algo"
- Un home resulta ferido de gravidade por arma branca nunha pelexa un local da rolda de Outeiro, na Coruña
- Raphael cancela o seu concerto no Coliseum da Coruña por "indisposición" cos espectadores xa na sala
- Pablo Bustinduy, voceiro de Fronte Ampla: "Non hai que preocuparse polo imposto á herdanza da familia de Amancio Ortega, vai ir moi ben durante xeracións"
- Ferido grave un mozo de 18 anos tras un atropelo diante do hotel Riazor da Coruña
- Os dous bares históricos que sobreviven xuntos na Cidade Vella da Coruña: 'Eles teñen o xamón e nós a tortilla
- A Coruña entra no Libro Guinness das marcas cun 'pequeno' xesto: "Conseguino á segunda. Non mo tomo como un xogo"

