A ilusión branquiazul invade Valladolid: "Esperamos saír de aquí en Primeira"

Entre bandeiras branquiazuis, gargantas que xa quentaban de cara a unha noite que se fará longa e un domingo que aspira a ser prometedor, os xogadores do conxunto coruñés chegaron cara ás 19.20 ao hotel de concentración. Ao principio, apenas unha trinta de seguidores acertaran coa hora e o lugar. Moitos, tempo antes, preguntábanse nas rúas de Valladolid cal era o punto de quedada. Tras unha amena entrada, e xa cos futbolistas nas súas habitacións, apareceu un grupo atrasado de máis dun centenar que duplicaron a cor do ambiente.

«Que baixen os xogadores», cantaban primeiro. Entón, a estampa pasou a ser a da distancia, as miradas e os móbiles gravando desde as fiestras. Os futbolistas, sorprendidos polo ruído, así como algún hóspede do hotel, asomáronse desde a altura. Colleu cor Valladolid, co clásico «Dálle Dépor», un atronador berro de «que si, que imos ascender», ao unísono, e cánticos cruzados pedindo a comparecencia dos futbolistas. Pouco despois, Hidalgo: «Hidalgo baixa xa, Hidalgo baixa xa, Hidalgo baixa xa...». A festa era total e, aínda que houbo un simulacro de dispersión, os primeiros en aparecer volveron animar á masa.

Baño de masas dos xogadores do Deportivo

«Bil, Bil, Bil, Bil» soou con forza. O 32 gañouse o agarimo da súa xente a base de goles e entrega. Ao seu lado, Samu e Noé facían de escolta. Unha hora despois, o defensor murmuraba aínda as cancións, de volta tras o habitual paseo do persoal, en grupos separados, para estirar as pernas. O 37, Noé, máis tímido, sorriu e escapou. Pouco despois, o resto do cadro de persoal foi deixándose caer a contagotas.

Os futbolistas aproveitaron o bo tempo para pasear. Zakaria Eddahchouri parouse e empezou a ruxir a afección, que se achegou. Un bote de fume azul deu colorido á escena. Ao intre, dúas patrullas da policía nacional achegáronse a comprobar que, en efecto, todo sucedía nun ambiente festivo.

Yeremay e David Mella, xuntos, como sempre, coma se dun partido de categoría xuvenil tratásense, baixaron á vez. O zurdo, lesionado, parouse e mostrou un look morado que conquistou ao público, cun emoticono dun diaño na caluga. Xunto a Álvaro Ferllo ou Adrià Altimira, foron algúns dos máis aclamados, despois de que a recepción máis calorosa tivésese que realizar con algo de atraso. Aos poucos, a masa dispersouse cara ao centro da cidade.

O máis feliz, tras a espera, foi o pequeno Mateo Sánchez, que acompañado da súa nai Carolina, logrou todas as firmas dos seus ídolos. O mozo, de Valladolid , é afeccionado do Sevilla e do Dépor. Cun cartel para ofrecer un intercambio a Parreño, a súa «camiseta» a cambio de «as luvas». Un bo trato para un aspirante a gardameta que, ademais das firmas, levou algún detalle de agasallo por parte do club.

Valladolid, en branquiazul

Nada pode co soño do deportivismo por regresar a Primeira División. Oito anos despois, o conxunto coruñés teno na súa man, e este domingo estará rodeado por miles de afeccionados que, dunha ou outra forma, lograron chegar a Valladolid . Moitos, sen entrada; aínda que o morado valisoletano tinguirase de azul durante dúas horas.

«Hai ilusión, por suposto, esperamos saír de aquí mañá en Primeira», explica Juan Carlos Méxigos, que vén coa súa familia e o seu fillo Iker a pasar a fin de semana. «Chegamos o sábado, daremos unha volta, tomaremos algo, e despois do partido arrincaremos, que o luns hai que traballar», explica o maior. Acoden grazas a «uns carnés» que lles deixaron para poder coller entradas en zona local. O pequeno, que espera vivir outro ascenso tras o de 2024, cre que o heroe será «Mario Soriano» e prognostica un 1-2. 

Desde Betanzos acode a pena deportivista Kiko MG, con Andrés Porcas, o seu vicepresidente, á cabeza: “Conseguimos xuntarnos bastantes. Somos 45. Esperemos que vaia todo ben”. Lograron tras “un esforzo titánico” entradas para “todos”. O domingo seguirán as indicacións da “policía” para seguir o duelo: “Seguro que sufrimos, o caso é gañar”.

O imposible por ver ao Deportivo

Son moitas as penas presentes en Valladolid esta fin de semana, ademais das que se desprazarán nos 14 autobuses fretados pola Federación de Peñas, auspiciados polo Deportivo cunha achega económica, o Concello, e outras entidades. Ademais, moitos particulares que non se quixeron perder o encontro. O desprazamento a Valladolid estaba marcado no calendario dos afeccionados desde principio de curso. Guille e Diego, que acoden desde A Coruña con máis amigos, todos con entrada, reservaron o apartamento «fai tres meses». Tiñan claro que non faltaría: «Non nolo podiamos perder». Guille prognostica un 0-2 con tantos de Mario Soriano e Yeremay; Diego, que cre que «no peor dos casos hai outra bala» afirma que todos están «moi tranquilos».

Unha despedida en León

Ademais do fútbol, algúns afeccionados pasáronllo en grande combinando plans, como Noel Pampín, de Malpica. Os seus amigos ataviáronlle cunha perruca e un tutú. Era a súa despedida de solteiro. «Pensamos que nola iamos a xogar os dous equipos, cadrou moi ben», comentou un dos organizadores. Pampín, pola súa banda, espera que sexa un verán de dobre celebración e a voda coincida coa estrea en Primeira do Dépor.

Subscríbeche para seguir lendo