As xoias revalorizan a Zapatero

O Goberno e o PSOE en pleno defendían a Zapatero coa intensidade que merece un home humilde, hipotecado, de ingresos mesurados que consigna relixiosamente no IRPF. Segundo o seu voceiro, o expresidente socialista sometera a tasación as xoias tamén modestas, que gardaba nunha caixa forte por respecto ao patrimonio familiar. Movíanse entre trinta e cincuenta mil euros, a media da burguesía acomodada. Todo isto era antes de que Wáshington, o FBI e a CIA conxurásense para valorar o tesouro nun millón moi longo, disfrazados da prestixiosa casa Ansorena e do Instituto Gemológico Español.

Esta innoble confabulación non desacredita a Zapatero. Ao contrario, revalorízao en máis dun millón de euros, os españois ata socialistas mirarano a partir de agora con máis temor que respecto.

González deixará de mofarse das escasas habilidades do seu sucesor, para o contrabando que agora lle imputa a Audiencia. Á mantenta, cun voceiro así, a condena está garantida. A quen depositara o tesouro da súa confianza no mago ZP, admiraralles saber que transformaba esa fortuna en pedras preciosas de valor calculable desgraciadamente. En concreto, o seu prezo equivale ao afundimento dun partido centenario.

Á poboación custaralle deixar de crer neste Zapatero agrandado e enjoyado, pero a democracia esixe esforzos. Como enlazar ao ZP do agocho de urraca co paladín mitinero. Un optimista concluirá que non pode empeorar a situación do partido de Sánchez, autor da concesión de 53 millóns a Plus ultra desde o consello de ministros. Con todo, é posible agravar o calvario postpapal socialista, pois quen se atreve a descartar hoxe que as sobadas pezas de xoiería teñan unha orixe ilícita. A única certeza é que ninguén crerá no futuro a Zapatero nin ao seu voceiro deslinguado. Por exemplo, cando impartan a doutrina de que Trump non ten problema de maior rango que empeñarse persoalmente na destrución do expresidente. Para que, co ben que funciona a autodestrución do PSOE.