‘Madrefobia’ a destra e sinistra

Vote vostede á esquerda para isto. A carreira política do concelleiro socialista do concello de Santa Cruz da Lagoa Manuel Garrido Abolafia terminouse. Non é que lle importe moito a ninguén, certo, nin sequera aos habitantes do devandito municipio canario. Tivo que dimitir hai uns días porque nun pleno pasouse de gracioso e de machista. Nun discurso enrevesado e rancio, veu criticar á concelleira de Patrimonio Saray González (do PP) polo seu rendemento tras a súa maternidade. "A súa cabeza está no neno, non no concello, por tanto digo eu que a erótica do poder podería esperar un pouquiño a que uno non estea a exercer unha función pública". Desde a esgotadora poltrona dun edil na oposición dun consistorio de 16.000 veciños, o home atreveuse a dar leccións a unha nai recente, que compatibiliza o coidado do seu bebé co seu traballo, aludindo veladamente e con pésimo gusto a que o pai do fillo en cuestión é alcalde doutra localidade. No vídeo dese prodixio de elocuencia escóitanse as risas do alcalde, doutros rexedores de Coalición Canaria no goberno local e de compañeiros populares da aludida; aos señoros xocosos brótanlles os palmeiros como champiñóns. O PSOE esgrimiu a renuncia de Garrido como un acto de responsabilidade polos seus comentarios "lamentables".

Vote vostede á extrema dereita defensora da familia para isto. O tribunal Supremo non admitiu a querela dunha traballadora de Vox contra o por entón voceiro no Concello de Madrid Javier Ortega Smith. A muller foi cesada no seu cargo como encargada de prensa o mesmo día que regresaba da baixa por maternidade. Na súa denuncia xudicial por trato vejatorio e degradante, a empregada incluíu unha gravación da conversación en que se lle comunicou que a botaban, e na que o político lle afea repetidamente a súa falta de interese polo traballo durante o seu permiso de oito meses. Repróchalle que non acudise ao grupo municipal para saber que tal lles ía e non lles fixese nin unha visita en todo a súa posparto. Vox deu a patada a Ortega, fundador e vicepresidente do partido, en marzo, catro meses despois do despedimento da asesora, aínda que conserva as súas actas de deputado no grupo mixto e concelleiro non adscrito. No auto da querela, que asina unha maxistrada, non se aprecian os feitos o suficientemente graves para considerarse un delito contra a integridade moral da traballadora, pero tacha as palabras do político ultra de indicativas "dunha posible discriminación indirecta por razón de sexo" e recrimínalle «un comportamento un tanto machista". Unha forma ‘un tanto’ benévola de observar o machismo. Se que che fulminen do teu posto o día que volves da baixa maternal é unha «discriminación indirecta», non quero saber como é a directa.

En fin, que tanto Manuel Garrido Abolafia como Javier Ortega Smith son auga pasado na historia con minúsculas da política española. Outra cousa é o Supremo, que segue na brecha perdendo calquera oportunidade de avanzar na protección das mulleres. Por certo, que a última enquisa do INE sobre fecundidade sinala que o 15 por cento das españolas non quere ser nai, e o 35 por cento das que xa o son ten menos fillos dos que desexaría. Unha taxa de natalidade polos solos, a quen lle pode estrañar.