O hostaleiro de 26 anos que triunfa na Franxa da Coruña con tapas e racións a bo prezo: "Quería facer algo ao estilo de bar de toda a vida"

Con só 26 anos, Daniel Álvarez García xa sabe o que é estar a cargo de o seu propio negocio. Hai un ano abriu as portas de dCote bar, un local que desafía a zona na que se sitúa, a Franxa, a poucos metros de María Pita, deixando ao carón o turístico para apostar por un concepto de toda a vida.

A historia do hostaleiro comezou case por accidente. "Empecei con 17 ou 18 anos, non era un bo estudante e funme a Laxe a traballar no verán. Foi como un castigo, pero terminoume gustando", confesa. Aínda que chegou a terminar a carera de Educación Infantil, deuse conta que o seu camiño era outro: "É un oficio complicado, teño horarios difíciles, pero é unha cousa que me gusta, o poder tratar coa xente".

Da 'batalla' á excelencia

A escola hostaleira do mozo foron os locais nos que se formou. Tras os intensos veráns en Laxe, deu o salto a dous referentes da cidade. "Eu non estudei hostalería, aprendín nos locais polo que pasei", conta con orgullo. Nesta etapa perfeccionou o oficio entre dous mundos distintos. "Aprendín moito en ambos, pero Laxe é máis de batalla, de correr, mentres que en Culuca e Balbordo son máis de mesa e mantel, máis servicial", explica.

Neste tempo cruzouse con figuras crave para el como Chisco Jiménez, dono de Culuca , ou Marco Tirado, copropietario de Balbordo [xunto á chef Ángeles Marzoa] e responsable de sala, ou compañeiros como Fani en Culuca, a cal recorda como "unha mentora na xestión dun establecemento".

Bueno, bonito e barato

Hai pouco máis dun ano, tras quedar libre o antigo Mesón Agustín, Daniel non o dubidou. "Foi unha aventura o lanzarme ao meu propio negocio, non tivo un porqué", relata o hostaleiro. Coa axuda de familiares e amigos, o mozo transformou o espazo. "Buscaba unha decoración que mesturase o tradicional e o moderno", detalla. Así dCote destaca por unha decoración confortable que evoca a esas tabernas de toda a vida. Aínda que ao principio o mesmo preparaba os petiscos mentres un camareiro atendía as mesas, pronto decidiu incorporar unha cociñeira para afianzar a parte gastronómica cunha oferta puramente caseira protagonizada por tapas e racións. Tortilla, croquetas, orella ou torreznos son algúns dos pratos que se poden pedir en ambos os formatos en tickets que non adoitan exceder os 20 euros por comensal, algo cada vez menos habitual no centro da cidade.

Desta forma conseguiu unha clientela de todas as idades, con caras habituais e que non necesita apoiarse no turismo. Hai uns días o presidente de Coruña Cociña, Álvaro Victoriano, sinalaba unha tendencia cara á cociña tradicional a prezos axustados, algo que Daniel ten moi claro: "Eu o que tiña claro que quería facer algo ao estilo de bar de toda a vida, que é o que me gusta". Desta forma, o hostaleiro buscaba ofrecer unha proposta que fose "alcanzable todo o ano", conseguindo seducir ata aos seus mentores. "Chisco e Marco adoitan vir por aquí e apóianme. Non apuntei ningunha receita dos seus locais, pero algunhas veces pregúntolles algunha dúbida", conclúe entre risas.

Subscríbeche para seguir lendo