O inferno dos xogos de azar na Coruña: Agalure trata a 92 familias e alerta do auxe das apostas deportivas entre mozas

Agalure abre cada día as súas portas a persoas que padecen ludopatía ou outras adiccións sen sustancia. A todos eles, e ás súas familias, ofrécelles atención psicoterapéutica, asesoramento xurídico e os apoios necesarios para a súa rehabilitación e inclusión social. No que vai de ano —ata setembro—, esta asociación recibiu a 107 novas persoas. A cifra mantense estable respecto dos dous últimos anos, con 101 e 108 usuarios que pedían axuda por primeira vez.

Na actualidade hai 92 familias en tratamento en Agalure, cun ascenso con respecto a 2024, cando eran 77. O ano pasado, alcanzáronse as 94, dúas máis. Segundo fontes do centro asistencial, un usuario pode pasar entre dez e doce meses en tratamento, pero esta media dáse a condición de que non haxa recaídas.

Desde a súa posto en marcha fai máis de tres décadas, por Agalure pasaron perfís moi diferentes. As apostas deportivas, que están en auxe, atraen a un gran número de público novo. Pero os adultos tamén seguen acudindo a salóns de xogo, casinos e a máquinas en locais de hostalería.

Más homes e máis novos

A só unhas horas de que se conmemore o Día Nacional Sen Xogo de Azar, o 29 de outubro, o director técnico da Federación Española de Xogadores de Azar Rehabilitados (Fejar), Juan Lamas, explica que, en canto aos pacientes, "hai máis homes que mulleres". Agalure é un dos 27 centros que forman parte de Fejar. "Neles hai un 11% de pacientes mulleres", indica.

Recoñece que, desde hai 20 anos, notouse "un descenso na variable de idade ". É dicir, hai máis novos adictos ao xogo. "Se en 2016 estabamos a falar dun home de 50-55 anos e xogador de máquina comecartos como perfil medio dos nosos pacientes, nestes momentos estamos a falar dun home tamén, pero de entre 20-30 anos e xogador de apostas deportivas presenciais ou xogo online", revela.

A pesar de que ese xogo online "está moito máis regulado que o presencial e é competencia do Estado", si está a rexistrar "un crecimiento paulatino debido á incorporación de novos usuarios, entre eles algúns menores de idade, a pesar de que teñen legalmente prohibido xogar". Lamas celebra que se puxo fin á "masificación" de anuncios sobre xogo nos medios de comunicación, pero iso non evita, alerta, "da entrada a través de redes sociais ou de grupos de WhatsApp ou de Telegram". E hai outro perigo: "Os chamados influencers, moitos pagos polos propios operadores, están a incitar a menores de idade á práctica do xogo de azar".

Locais de apostas preto de centros educativos

O director técnico de FEJAR sitúa o boom do xogo online "do 2012 ao 2020", xa que se regulou en 2011, e asegura que continúa gañando adeptos porque "no medio de todo iso, as comunidades autónomas —que son as que regulan o xogo presencial— decidiron instalar establecementos de apostas deportivas presenciais".

Foi tamén en 2012 cando Galicia estableceu restricións á apertura de locais de apostas preto de centros educativos, aínda que fai tres anos modificou a distancia mínima a 300 metros. Con todo, o problema está en que, apunta Lamas, "non se pode establecer un carácter retroactivo sobre os locais existentes e por tanto seguen existindo e con licenza".

Pedir axudar para saír da adicción

Pero, cales son os sinais de alarma de que unha actividade recreativa está a converterse nun problema? Juan Lamas indica que "as fases son de uso, abuso e adicción". "É dicir, un empeza a xogar e non lle provoca ningunha consecuencia negativa; despois aparece o abuso, cando un empeza a xogar máis e a intentar recuperar as perdas; e logo chega un momento en que se converte nunha enfermidade, nunha patoloxía, porque xa ten unha adicción ao xogo. O síntoma como tal é a perda de control", explica.

Nese punto é clave o apoio familiar. "Igual que os adictos a sustancias, a maioría non recoñece que teñan unha adicción", apunta Lamas, que ve necesario un empuxón da contorna para pedir axuda. E se se chega aí, é posible saír da adicción. "Nós levamos 35 anos con tratamentos baseados nun enfoque biopsicosocial e con unidade de acción entre 18 e 24 meses que posibilita primeiro a abstinencia de todo tipo de xogo de azar como obxectivo terapéutico e despois a reincorporación social para todos os efectos", conclúe Juan Lamas.