Zalaeta e Cidade da Coruña: dous clubs e un mesmo destino na Superliga 2

Comparten pavillón no Barrio das Flores. Coinciden nunha mesma filosofía, con proxectos humildes nos que a canteira e a formación de xogadoras locais é o prioritario. E, desde esta fin de semana, son rivais na mesma categoría. O Zalaeta e o CV Cidade da Coruña arrincan esta fin de semana a tempada nunha renovada Superliga 2 Feminina. Asumen con naturalidade as vantaxes e os inconvenientes de ter un adversario como compañeiro de piso. Esperan, no entanto, que os derbis axuden a elevar o nivel e o orgullo do voleibol coruñés.

O Zalaeta levaba anos afeito a ser o club de referencia no voleibol coruñés a nivel nacional. E este curso, a pesar do cambio de formato da categoría, quere seguir puxando na zona alta do seu grupo, mentres confía no progreso das súas xogadoras máis novas. Con todo, nesta ocasión non estará só en. Contará entre os seus rivais ao CV Cidade da Coruña, recentemente ascendido tras arrasar cúrsolle pasado en Primeira División. As de Calasancias , na súa particular estrea na categoría de prata, van con pés de chumbo, pero non ocultan as súas ganas de asentarse no segundo chanzo nacional.

Puntos favorables

“Un aspecto positivo é que temos un desprazamento menos. Ter dous equipos coruñeses e un derbi, co seu gran ambiente nas bancadas, sempre é bo”, reflexiona Jorge Barrero, adestrador do Zalaeta. Aínda que se aforran unha viaxe, reciben a cambio a un rival co que comparten pavillón.

Charly Suárez, o preparador do CV Cidade da Coruña, celebra que a urbe teña capacidade para acoller a dous conxuntos no segundo chanzo nacional. “Coas canteiras que temos ambos os clubs, vese a boa saúde do voleibol coruñés”, expón o técnico. Non é raro ver xogadoras de categoría junior, xuvenil ou cadete con protagonismo nos cadros de persoal sénior de ambos os proxectos. É unha realidade, cren, que axuda a motivar ás súas compañeiras da base. “Dun persoal de 14 ou 16 xogadoras, o 60% son xuvenís ou junior. Enfrontámonos a clubs con máis experiencia e, ata, xogadoras que lle dobran a idade ás nosas”, recoñece o técnico do CV Cidade da Coruña.

Jorge Barrero, que tamén atribúe un gran valor ás dúas canteiras, ve algúns matices nos cadros de persoal de ambos os conxuntos. “Quizá nós baseámonos nun grupo de xogadoras experimentadas e outro grupo de xogadoras máis novas. Elas teñen un grupo da súa canteira e, as veteranas, buscáronas fóra”, estima o adestrador do Zalaeta.

Competencia directa e indirecta

Cada equipo ten os seus propios intereses, que poden chocar puntualmente, como calquera rival da categoría. Ao ser veciños, a competencia por fichaxes de proximidade é inevitable. “A xogadora escolle onde quere ir ou onde quere crecer. Nós falamos cos pais sobre os proxectos deportivos, pero é a xogadora quen elixe. Sempre que haxa cordialidade entre os clubs, non haberá problema”, reflexiona Charly Suárez.

Jorge Barrero, con máis anos de experiencia na Superliga 2, non prevé que a coexistencia de dous equipos coruñeses poida lastrar en exceso o aspecto económico de cada un. “Un proxecto, para chegar máis arriba, depende do tema económico. Se un consegue crecer a nivel de patrocinios, poderao facer independentemente de que exista outro rival na cidade”, comenta. Ese aspecto financeiro podería decantar a balanza no futuro se chegan a pugnar por algunha fichaxe, aínda que a filosofía de ambas as escuadras está máis enfocada ao talento formado nas súas respectivas canteiras.

As máis beneficiadas desta situación son as xogadoras. “Se temos dous clubs na Superliga 2, hai máis opcións de que as mozas de aquí cheguen á categoría. Outra cousa é que consigamos que haxa xogadoras con ese nivel. A ver se nos próximos anos sae tanto volume de xogadoras como para que os clubs esteamos baseadas en elas”, argumenta Barrero. Dá prioridade ao talento novo local sobre xogadoras de fóra que, aínda que poidan ter máis nivel, corten a progresión das canteirás.

Novo formato de competición

A Superliga 2 estrea este ano unha reorganización de grupos. Seguen sendo tres, pero no primeiro aglutinar os catro mellores clasificados do curso pasado en toda a categoría. No segundo e no terceiro repártense os outros 24 conxuntos seguindo un criterio xeográfico. Os coruñeses competirán no Grupo 3. Terán que viaxar un par de veces a Andalucía e non esquivan un desprazamento a Canarias . O campión deste grupo xogará a fase de ascenso, mentres que os dous últimos caerán a Primeira División e o antepenúltimo xogará unha promoción de descenso. No Grupo 1, o líder sobe directo a Superliga, do segundo ao quinto xogan a fase de ascenso e os dous pechacancelas estarán na repesca.

Antes de iniciar a competición, o Zalaeta quere mirar "cara á metade alta da táboa" nunha competición que será moi igualada e decidirase pola fortaleza en casa. “Foise Patri, a nosa colocadora e capitá, e incorporamos no seu lugar a Aitana Real, unha cadete de primeiro ano. Lara Sánchez, que estaba no junior do Emevé, vén estudar e refórzanos a posición de 4, que o ano pasado estabamos xustas de receptoras”, detalla Jorge Barrero. Este sábado (19.00 horas) arrinca a competición ante o Estaleiro de Cantabria.

O Cidade da Coruña, cun cadro de persoal apunta a unha meta tan evidente como irrenunciable: a permanencia. “O equipo é practicamente novo, cambiamos a dúas receptoras, á central titular e á colocadora”, enumera Charly Suárez. Entre as incorporacións atópase a italiana Anna Gazzerro, chamada a elevar as prestacións dun equipo que quere asentarse na categoría. Debutará o domingo (12.00 horas) en casa contra o Vóley Praia Madrid. Xuntos, pero non revoltos, o Cidade da Coruña e o Zalaeta queren ser o orgullo do voleibol coruñés.