1-1 | A Fiorentina sobe o listón e o Deportivo aguanta o tipo

O Deportivo pasouno mal, pero saíu vivo do amigable ante unha poderosa e onerosa Fiorentina, que fai nada tamén empatou ante o Real Madrid. Sentiu inferior en moitas fases do partido e o seu rival someteulle por físico e por fútbol, pero foi sobrevivindo e competindo ata que capeó o temporal, igualou o pulso e foise buscando as súas oportunidades. Un gol de Bil tras unha falta na área forzada por unha cesión acaboulle dándolle o premio, cando asomaba o desconto. É un partido de esixencia máxima que mostra fortaleza e debilidades dun proxecto incipiente que debe crecer desde o traballo e desde o que traia o final do mercado de fichaxes.

Hidalgo non lle meteu enxunlla ao seu once nin ao seu centro do campo para intentar conter e retar ao mellor equipo que se atopou ata a data neste verán. Salvo Noubi, Aubameyang e quizais Luismi, ningunha das apostas de inicio estará sobre o céspede o próximo 17 de agosto cando chegue o asubío inicial da liga en Riazor . Á Fiorentina non lle fixo falta sequera unha forte presión nin un preciso fútbol. Cun par de arrancadas e colgando balóns á área, xa sementaba o pánico na área branquiazul. Chegou o 1-0 nunha gran volea de Ndour na que puido haber falta previa a Quagliata, pero o milagre foi que non chegasen máis tantos italianos. Gummudsson, Kean, Atta, Ndour ou Dragusin puxeron en perigo a Ferllo e fixeron rezar en cada envío por alto a un Dépor excedido ante o nivel do seu rival. A primeira parte puxo ao equipo coruñés ante o espello e é quizais ineludible ese central zurdo experimentado que lle dea callo a unha zaga que xogará a segunda mellor liga do mundo. A mocidade é unha aposta, pero tamén un risco se non se lle arroupa e dáselle espazo no momento adecuado.

O primeiro disparo a porta para o Dépor chegou case no desconto, un intre despois do apagamento sufrido na Cidade Deportiva da Fiorentina. A lentitude e o mal estado do terreo de xogo tampouco axudaron a ese xogo combinativo que pretendían despregar os branquiazuis.

A segunda parte

A entrada de Villares por Noé sentoulle ben ao Deportivo no arranque da segunda parte. Sumaba un futbolista tenso, que era capaz de aguantar duelos cos italianos. A súa presenza deu aire para que se concretasen múltiples chegadas de Quagliata por banda, quen, no primeiro día na oficina de Angeliño , sacou centros coma se tivese un peirao na perna. Nun deses servizos, o capitán mandou unha pelota ao pau cun cabezazo. Era a segunda gran ocasión coruñesa tras o descanso despois de unha pelota perdida na que De Gea gañoulle a partida na saída a Aubameyang .

Máis aló de que o Deportivo competía mellor e tivo por momentos a pelota, a Fiorentina foi dominadora en moitas fases do segundo acto. Agarrada a Ata e sobre todo a Fagiolo, logrou ter algo máis de fútbol para respirar, para conter ao Dépor e para sobreporse a un céspede indigno dun partido entre un equipo de Primeira e da Serie A, por moito que sexa un ensaio de verán.

Hidalgo gardouse para o último cuarto de hora o equipo que atesoura máis fútbol e máis billetes para lucir titularidade en dez días. Cun bulicioso Kevin Sánchez como complemento, ao grupo comandado por Mario Soriano e Amatucci faltoulle tempo, pero tivo o pulo e a fe para gañarse o empate nunha xogada illada. Unha presión ata o fin e un erro forzaron un libre indirecto que, tras un rebote, acabou na rede. O novo Dépor se curte e aprende.nta o tipo