Aubameyang, o portento que contradí aos médicos: "Sacrificou moitas cousas"

Sempre riseiro, sempre no centro da escena, Aubameyang tívose que apartar dun terreo de xogo máis que nunca na súa vida e afanouse en puír todos os detalles, en entregarse ao traballo escuro, continuo e sen denuedo. Para que Riazor volvese gozar, para poder desencaixarse, de novo, no campo gritando un gol, esta vez foi o de Bil Nsongo. Sensacións que sempre sentiu cotiás, das que non se despegou "máis de dez días" e polas que estivo disposto a sacrificarse en xornadas interminables. "É un profesional incrible, fixo todo o posible por volver canto antes, sacrificou moitas cousas e traballou duro", admitía Antonio Hidalgo de novo entregado ao esforzo, o exemplo e a predisposición dun futbolista de 37 anos que tiña como reto contradicir aos médicos e conseguiuno.

Manuel Leis, o galeno que lle operou en Madrid, e os servizos do club estableceron ese intervalo entre as seis e as oito semanas para volver ver cabalgar ao gabonés por Riazor . Todos eran conscientes da xenética privilexiada que tiñan entre mans, as técnicas modernas fan que o dano na articulación sexa mínimo, e por aí abríase unha físgoa á esperanza polo que o 7 do Dépor coouse ata a cociña. Só había que pór, ademais dese físico que ten, toneladas de traballo e de sesións multiplicadas para contravenir á lóxica. Só el era capaz e en Abegondo había certo convencemento. Unha quimera que aos poucos foi tornándose en realidade e que se converteu en inevitable, conforme se achegaba o partido ante Osasuna.

O plan era que Aubameyang xogase uns dez minutos para exercer de recambio, pero a necesidade apertaba a un Deportivo que levaba seis xornadas sen gañar e ao que se lle había torcido, sobre xeito, o duelo ante os pamplonicas. Ao final, foron máis de 20 minutos. Á súa saída, o estrondo de Riazor foi dos maiores recordados. Nos primeiros compases lucía titubeante, ata daba a impresión de que vacilaba nalgúns apoios. Despois de dúas carreiras, empezou a parecerse a si mesmo, sempre coa carga da inactividade encima. A bancada estalou cunha carreira e unha presión súas, e o golpe encima da mesa chegou co salto vertical case sen carreira co que remata o centro de Adama . O impulso fala dun futbolista cun físico único. A parada de Herrera respondeu o desafío, pero aí estaba Bil.

Unha xestión sinxela

Os case 25 minutos de xogo faríanselle eternos a Aubameyang , pero mañá estará mellor mañá que hoxe e así o duelo ante o Espanyol xa o recibirá doutra forma. Deportiva e persoalmente, o equipo necesítao, aínda que queda en mans de Hidalgo se será xa titular no Prat. Sexa nese duelo ou despois do parón, o destino do gabonés é regresar a ese lugar que fose seu ata que o seu xeonllo deulle un severo aviso. O mellor é que Aubameyang está de volta e antes do que prognosticaban os expertos.