A riqueza concéntrase ás alancadas: Galicia ten xa máis propietarios con varios inmobles que cun só

O pib per cápita obtense dividindo o Produto Interior Bruto (PIB) dun territorio entre o seu número de habitantes. É certo que serve como aproximación ao nivel de riqueza ou produción económica de cada individuo, pero é importante ter en conta que non reflicte como se distribúe a renda. É dicir, que aumente o PIB per cápita non implica necesariamente que mellore a riqueza de cada cidadán —pode obedecer ata a unha caída no número de habitantes—, senón que a produción económica do territorio crece en relación coa súa poboación. En prezos correntes, en Galicia ha medrado de forma moi notoria na última década, case un 50%, ata preto de 30.200 euros; descontada a inflación, que experimentou ondas moi intensas tras a invasión de Ucraína, a subida queda nun 20%.

Pero o feito é que o avance da riqueza está a ser moi desigual, como se pode comprobar cos rendementos do traballo ou as estatísticas de patrimonio, pero tamén cos datos oficiais do Catastro. Isto é, quen ten cantos bens e de que tipo. E as cifras acaban de aflorar un feito inaudito: por primeira vez, quen acumula múltiples propiedades son máis que quen só teñen unha. De acordo aos rexistros pechados do exercicio 2025, os titulares dun ben urbano en Galicia foron 968.936 persoas, mentres que os que sumaron dous ou máis bens situáronse nas 977.906.

O Catastro, que depende do Ministerio de Facenda, considera urbanos os bens inmobles vinculados a solo de natureza urbana, non só as vivendas. Dentro desa categoría entran pisos, casas, locais comerciais, oficinas, garaxes, naves industriais, almacéns, hoteis e outros edificios, ademais de soares e parcelas urbanas, estean ou non edificados. Tamén poden figurar determinados terreos en proceso de urbanización ou incluídos en ámbitos urbanísticos, segundo a súa clasificación catastral. En total, e xa con datos de xuño deste 2026, están rexistrados 1,95 millóns de bens urbanos na comunidade, dos que un 49% corresponden a persoas que teñen unicamente un inmoble.

Un informe elaborado polo Ministerio de Dereitos Sociais, Consumo e Axenda 2030, en colaboración co Instituto de Filosofía do Consello Superior de Investigacións Científicas (IFS-CSIC), xa chamara a atención sobre o crecemento desigual entre os propietarios. No conxunto do país, expón a análise, «o crecemento do parque inmobiliario ha beneficiado principalmente a quen xa acumulaban patrimonio. Os propietarios cun só inmoble reduciron o seu peso un 3,7%, pero quen tiña entre seis e dez aumentaron un 51,6%». No caso galego? No últimos dez anos, por exemplo, os titulares dun único ben urbano caeron en máis dun 6,3%, fronte ao avance do 24% dos multipropietarios. O informe do ministerio foi elaborado por Javier Gil, Investigador Ramón y Cajal do CSIC; Óscar Vilas, técnico comercial e economista do Estado; Miguel García Duch, doutor en Economía e profesor na facultade de Ciencias Políticas e Sociología na Universidade Complutense de Madrid; e Irene Lebrusán, doutora en Sociología pola UCM.

Os catro apuntan un factor determinante, e é que «a vivenda deixa de ser exclusivamente un ben destinado a satisfacer unha necesidade básica (residir) para converterse progresivamente nun activo de investimento e acumulación». De volta en Galicia, e por acoutar un pouco a progresión desta realidade no tempo, no ano 2022 o Catastro tiña rexistrados a 27.024 titulares de dez ou máis bens de natureza urbana, cuxa cifra se disparou en preto dun 20% ata hoxe, con máis de 32.200 destes multipropietarios. «Os datos —abundan os expertos— mostran que a concentración da propiedade é cada vez maior, e que esta se intensifica a medida que aumenta o número de inmobles en mans dun mesmo propietario. Lonxe de facilitar o acceso, o funcionamento do mercado reforzou a desigualdade patrimonial xa existente».

No conxunto de España, fronte a este reforzo do patrimonio dos que máis teñen, tamén asoma a evidente incapacidade de moitos fogares por acceder a unha propiedade. «En catorce anos, creceron dous grupos nos extremos: por unha banda, os fogares sen propiedades, que aumentaron un 63%; e por outro, os fogares con dous ou máis inmobles, que creceron un 54% [...] Isto significa que o grupo intermedio perde peso mentres aumentan os extremos: ou non teñen ningunha propiedade ou acumulan varias. É dicir, a estrutura de acceso á propiedade polarízase», resolve o informe, que pode consultarse neste link.

Subscríbeche para seguir lendo