A Audiencia resolve unha disputa por unha leira de Abegondo atribuída a dous titulares distintos desde hai máis de 50 anos

A Sección Terceira da Audiencia Provincial da Coruña ditou unha sentenza que resolve un complexo conflito de propiedade civil nunha leira de Abegondo. O fallo estima o recurso de apelación dunha familia e revoga a resolución previa do Xulgado de Primeira Instancia e Instrución número 4 de Betanzos, declarando aos demandantes como os lexítimos donos dunha parcela situada na parroquia de San Pedro de Crendes.

O caso analiza unha anomalía xurídica coñecida como "dobre inmatriculación". Debido a fallos de coordinación nos arquivos da Administración, unha mesma leira rústica de 273 metros cadrados, figuraba inscrita de forma simultánea en dous folios independentes do Rexistro da Propiedade de Betanzos a nome de dous titulares distintos.

Os antecedentes do litixio remóntanse ao Acordo de Concentración Parcelaria de San Pedro de Crendes do ano 1970, cando a leira en cuestión quedou inicialmente catalogada como de "propietario descoñecido". A partir dese momento producíronse dúas transmisións legais paralelas sobre o mesmo solo.

Por unha banda, unha veciña reclamou en 1975 ante o Servizo de Concentración Parcelaria para demostrar a titularidade das terras orixinais das que procedía a leira. A Administración estimou a súa solicitude e adxudicoulle a parcela, cunha medición corrixida de 219 metros cadrados, mediante un acta complementaria que accedeu ao Rexistro da Propiedade en novembro de 1975, sendo herdada posteriormente pola súa familia no ano 2017.

O segundo fíxose con ela en 1997 por 136.500 pesetas

Doutra banda, ao non actualizarse correctamente os expedientes, o Estado considerou que a leira seguía baixo o seu patrimonio público. No ano 1997, a Delegación Provincial de Economía e Facenda da Coruña acordou a venda directa do terreo a un veciño lindeiro por un prezo taxado de 136.500 pesetas, unha compravenda en escritura pública que tamén foi inscrita formalmente no Rexistro da Propiedade.

Os maxistrados da Audiencia Provincial explican que, ante unha situación de dobre inscrición rexistral, os efectos de protección da Lei Hipotecaria quedan neutralizados para ambas as partes. Por este motivo, a xurisprudencia do Tribunal Supremo determina que o conflito debe resolverse atendendo estritamente ás normas do Dereito Civil puro, dando prioridade á titularidade material e real sobre a formal.

Baixo este criterio interpretativo, o tribunal deu validez aos dereitos dos compradores de 1997. Os informes periciais e as probas fotográficas achegadas no xuízo demostraron que estes agruparon a parcela ao resto das súas leiras, levantaron un galpón, construíron un muro perimetral e posuíron e mantiveron o terreo como xardín de forma continua e a título de donos durante máis de 20 anos.

Pola contra, a sentenza sinala que a parte demandada non puido acreditar ningún acto posesorio nin de mantemento sobre a franxa de terreo en disputa ao longo das décadas, nin mostrou no seu momento oposición ao peche da leira.

Subscríbeche para seguir lendo