Saltar ao contido principalSaltar ao pé de páxina

Opinión | O trasluz

Un ICE español? Non, grazas

Un policía agrede a una profesora jubilada en Valencia.

Un policía agride a unha profesora xubilada en Valencia. / Elisa Martínez

É hipnótico o vídeo que mostra como un policía nacional coa cabeza cuberta cun casco ataca por detrás a unha muller en València o domingo pasado. Alcánzaa á carreira, pégalle un forte empuxón cando ela camiña tranquilamente pola calzada sen decatarse da presenza do fornido axente, e faille caer de cara contra o asfalto. Colleita por sorpresa, non lle dá case tempo de botar os brazos para mitigar o golpe, polo que rompe o tabique nasal e faise un tallo no queixo. Agora sabemos que esta ‘perigosa cidadá’ que merecía semellante dose de brutalidade policial é unha mestra xubilada de 68 anos que forma parte da Marea Verde en defensa da educación pública. Os docentes levan tres semanas de folga indefinida en reclamación de melloras laborais e de investimentos nos depauperados e saturados centros de ensino desa comunidade, por iso manifestábanse o día da agresión nas inmediacións da consellería de Educación da Generalitat. A vítima interpuxo unha denuncia contra o antidisturbios e a Policía Nacional abriulle expediente disciplinario. A Delegada do Goberno en València, Pilar Bernabé, reprobou rapidamente os feitos e prometeu investigar este incidente que o ten todo: machismo, violencia gratuíta, arbitrariedade, abuso da forza, indefensión cidadá.

Sorte que o lamentable ataque gravouse desde todas as posicións, e que os vídeos se han publicado en bucle nos medios. Así non teremos que elixir entre crelos a eles ou aos nosos propios ollos, que dicía Groucho Marx. Pois, en efecto, decepcionante e tan preocupante como a agresión á profesora xubilada foi a reacción dalgúns sindicatos policiais. «Todo o noso apoio ao compañeiro e á súa actuación. Se salgues a cortar rúas, exposche a que che retiren de elas», anotou nas súas redes sociais a Unión Federal de Policía (UFP). «Tratábase de evitar ese primeiro momento de invasión da vía pública… débese actuar con rapidez, coa mínima forza pero con decisión», proseguía. «Vostede non vai investigar nada, en todo caso será un xuíz quen debe depurar responsabilidades», reprocháballe a Pilar Bernabé. En similares termos, pero tuteando a Delegada socialista, a Confederación Española de Policías (CEP) pronunciouse nun comunicado: «Ti non vas investigar nada. Farano os órganos competentes, que decidirán algo que ti xa dás por sentado, que é a culpabilidade de alguén. Logo pedimos respecto á presunción de inocencia noutros ámbitos…» E tamén: «O traballo da Policía non se embaza e está moi por encima de cargos políticos como ti, que corres a sacar peito cos nosos éxitos en roldas de prensa, pero tardas ‘cero coma’ en xulgar e sentenciar. Quizais porque en 2027 hai eleccións municipais?»

En resumo, máis corporativismo que autocrítica. Se o ataque puido ser un erro nun momento de tensión, a resposta sindical meditouse. Un dano reputacional para a Policía, e outro físico: o nariz roto dunha pensionista que dedicou a súa carreira de mestra a formar nenos e aínda pelexa pola educación pública. Parece que a violencia desproporcionada cébase cos máis evolucionados. Recordoume á temible axencia antiinmigración de Donald Trump, o ICE, que en Minneapolis matou a tiros a unha poeta e a un enfermeiro argumentando perigo. Un exemplo horrible para que renda, pagado cos meus impostos.

Subscríbeche para seguir lendo

Tracking Pixel Contents