Querido corpo

De cando en vez, o corpo escríbenos unha carta na que se dirixe a nós nuns termos que non se corresponden coa confianza e o amor que deberiamos ternos. Chamamos a esa carta “análise de sangue”. Envíanola para contarnos como se atopa (como nos atopamos en realidade). Resulta curioso, e tamén algo inquietante, que, sendo a máis próxima das nosas posesións, o corpo diríxase a nós coa frialdade dun parente afastado, un deses tíos ou primos que só se manifestan en Nadal e aos que non sabemos se tutear ou chamalos de vostede.

Esa é a primeira rareza: que o noso organismo, tan íntimo, trátenos con esa distancia. Propoño que no futuro estas análises preséntense en forma de epístola, co seu encabezado e a súa despedida cordial. Algo así como: “Querido Fulano: espero que ao recibir esta misiva que che envía o teu corpo (é dicir, que che envías ti mesmo) atópeste ben. Só un par de minutos para informarche de que os teus hematíes mantéñense en forma, ata che sobran algúns, por se no futuro necesitases facer fronte a algunha carencia do sistema circulatorio. En canto ás túas plaquetas, traballan con dilixencia, aínda que ás veces esaxeran un pouco ante calquera pequena ferida (como a do corte que che fixeches o mes pasado no dedo co coitelo jamonero). Os teus linfocitos, pola súa banda, seguen atentos, incansables, por se algunha célula pasásese de lista. O colesterol bo segue sendo un exemplo para o malo, aínda que a leste imos meténdoo en vereda. Os triglicéridos, en cambio, andan un pouco dispersos, un pouco distraídos. Convén que che movas máis, xa sabes como aprecian o exercicio físico. Non che aparvo cos datos sobre as encimas, os iones ou os marcadores tumorales, porque todo está máis ou menos en orde. Se podes, dorme un par de horas máis e come menos fritos. Non o sintas como un reproche, pero teño ás veces a sensación de que che esqueces de min cando son eu quen che leva a todas partes. Con afecto, o teu corpo”.

A verdade é que dá un pouco de apuro que sexa o médico o que nos lea (e interprete) a carta que nos envía o noso organismo, coma se fósemos uns analfabetos. Querido corpo, na miña próxima análise de sangue (ata de ouriños), diríxeche a min coma se foses eu e non outro. Grazas e que teñas un bo día.

Fonte: La Nueva España