Que é ser feminista?

Di Alberto Núñez Feijóo, nunha entrevista na cadea SER, que vai suprimir o Ministerio de Igualdade, que vai restrinxir o aborto ás menores e que el é feminista porque «se criou con mulleres». Cando faltan argumentos, aparecen as nais, as avoas e as irmás como certificados de feminismo. Resulta cuestionable presumir de feminista á vez que se anuncia a intención de limitar dereitos das mulleres. Estamos cansadas de repetilo. Os asasinos e agresores machistas tamén teñen nais, irmás, avoas e tías. Algúns ata din querelas moitísimo. Iso non lles impide matar ou violar a outras mulleres. Tampouco a presenza de mulleres converte en feminista calquera espazo. Hai mulleres machistas. Sería como dicir que calquera muller rodeada de homes convértese nunha machista, cando hai homes tamén feministas. Estaría ben deixar de instrumentalizarnos e de usarnos como comodín.

Ás veces tamén din o de «crieime nun matriarcado», cando recordas a unha nai que mandaba en casa. Que unha muller decidise a hora para cear ou administrase o diñeiro familiar non significa vivir nun matriarcado. O patriarcado é un sistema desigual do poder político, económico, relixioso ou social. E que tantas nais sostivesen soas o fogar, cargando cos coidados, quizá fala máis das súas obrigacións que dos seus privilexios. Confundir autoridade doméstica con poder estrutural é non entender o problema.

Que é ser, entón, feminista? Por exemplo, defender que unha moza de 16 decida sobre o seu embarazo sen permiso familiar. Todo o mundo sabe que a inmensa maioría faino e que o mellor é sempre ter o apoio da familia; pero tamén que non todas as familias nin os contextos son iguais. Feijóo compara abortar con facerse unha tatuaxe. Pero se unha adolescente non pode tatuarse, a súa vida segue; obrigala a continuar un embarazo é condicionar para sempre o seu futuro. E se se pon barreiras ao aborto, vai dar igual, porque este xornal xa informaba en 2020 de como menores sen permiso paterno compraban pastillas en internet, con riscos para a súa saúde. Pero ser feminista pasa por iso e moito máis. Ser feminista é non gobernar con quen pretende derrogar a lei contra a violencia de xénero ou quen nin están no Pacto de Estado. É non mirar cara a outro lado cando os teus socios bloquean, en Andalucía, unha comisión de investigación sobre os fallos nos cribados do cancro de mama. É non pactar con negacionistas dunha violencia machista que ten máis de mil mulleres asasinadas neste país. É protexer os salarios, a conciliación, a independencia económica ou os mecanismos contra o acoso sexual no traballo. É financiar servizos públicos e políticas de igualdade sen recortar avances.

Ser feminista é todo iso, menos utilizar ás mulleres para dicir que se é feminista por acompañarse delas. O feminismo non se herda da nai. Demóstrase con decisións políticas e con non dar pasos atrás nos nosos dereitos.

Subscríbeche para seguir lendo