Saltar ao contido principalSaltar ao pé de páxina

Opinión

O DAFO de Alberto Núñez Feijóo

DAFO. Siglas que resumen catro conceptos de análises nun proxecto. (Debilidades, ameazas, fortalezas e oportunidades).

Debilidades. Feijóo gañou fai tres anos e medio e non puido gobernar. quedou ás portas e esa fotografía inférelle un sentido metafísico de perdedor. Os seus flirteos, convertidos en pactos, con Vox e Santiago Abascal transfórmanse nunha dúbida ante o votante popular centrado. Non todo simpatizante do PP ten claro un pacto coa formación de extrema dereita. Desde o punto de vista social, o seu partido xamais tirou para atrás leis que impulsasen formacións socialdemócratas. De precisar pactar con esa formación, o suposto desmantelamento desas leis, que foron avances sociais, podería debilitar o compromiso do Partido Popular coas tendencias superadas no século XXI.

Ameazas. Non se rodeou dos mellores. O grao de empatía que demostrou con calquera formación mentres foi presidente da Xunta de Galicia desapareceu. O exemplo eran as súas visitas a Catalunya no medio do procés. Os seus comentarios concretos e contrarios non eran agresivos, a diferenza dos que chegaban do seu partido desde Madrid. Sofre a síndrome da rúa Xénova que converte a moitos líderes en marionetas das circunstancias. Estas foron cambiando de nome. Agora chámase Isabel Díaz Ayuso. Os seus posibles pactos con Vox afástanlle da dereita moderna que sempre caracterizou ao líder popular. A súa interpretación do problema da inmigración en España dista da que analiza Vox, pero non acaban de saber explicalo.

Fortalezas. Demostrou ser un bo xestor público. Tanto desde a responsabilidade dun Goberno autonómico como liderando institucións públicas. Hai moito tempo que traballa sobre as actuais debilidades do Goberno de Sánchez. Todos os seus equipos elaboraron estratexias para facer máis eficaz o traballo dos diferentes ministerios. A diferenza de Mariano Rajoy, chegará á Moncloa cunha Administración que, polo menos, está a recadar como nunca. Sobre o seu endebedamento, é outra cousa. En cuestións de Estado o PP e o PSOE non están demasiado lonxe. Certo que a figura de Pedro Sánchez desestabiliza calquera acordo posible. Pero Feijóo foi sempre especialista niso. Non é o mesmo ser oposición que Goberno.

Oportunidades. De lograr unha maioría absoluta, non prevista en ningunha das enquisas, tería a ocasión de establecer medidas que puidesen baixar a presión fiscal á clase media asalariada e aos autónomos. A experiencia de goberno do PP fronte á que ten Vox sitúa a Feijóo como un líder capaz de facerlle ver á extrema dereita cando se debe apertar e cando non. As súas promesas sobre baixar os impostos poderían ter percorrido se sabe reorganizar a Administración. Para iso estívose preparando no últimos catro anos, antes das últimas eleccións.

Os DAFO son contraditorios. Existe un abismo entre un PP co poder total ou a necesidade de pactos. Como lle ocorrese a Aznar, debe pensar na seguinte lexislatura aínda que soe a chinés.

Subscríbeche para seguir lendo

Tracking Pixel Contents