Coñeces as 4 fases da hemicrania? Como avisa, que é o aura, que doe máis, que resaca deixa...

Diversos estudos indican que preto do 12% da poboación española sofre hemicrania. Esta porcentaxe elévase ata o 18% no caso das mulleres. E o resultado é que esta dor converteuse na primeira causa de discapacidade en menores de 50 anos, especialmente en mulleres de mediana idade.

A hemicrania é unha enfermidade que ocorre en varias fases. Como explica a doutora Ana Gago Veiga, neuróloga responsable da Unidade de Cefaleas do Hospital da Princesa:

• "A dor é un dos síntomas máis incapacitantes dunha crise de hemicrania, pero non é o único. Por desgraza, unha crise de hemicrania abarca moito máis".

As fases da hemicrania

Como explica a doutora Gago, a que poderiamos chamar primeira fase da hemicrania preséntase 48 horas antes do inicio da dor.

1. "Unha importante porcentaxe de pacientes presentan unha serie de síntomas premonitorios como cambios de carácter, de apetito, fatiga, somnolencia, rixidez nucal, bostezos, cansazo, problemas de concentración, sensación de lentitude mental, irritabilidade…"

2. "Daquela algúns pacientes presentan o que chamamos aura, xeralmente visual (distorsión da imaxe…) pero que tamén pode ser sensitiva ou presentar afectación da linguaxe.

Por describila con palaras dos especialistas da clínica Quirón:

• "Nesta fase aparecen puntos cegos no campo visual (escotomas), que ás veces están contorneados con deseños xeométricos simples, liñas en zigzag que flotan gradualmente a través do campo de visión, puntos ou estrelas brillantes, cambios na visión ou perda da visión, escintileos de luz ou outras alteracións menos frecuentes como hormigueo nunha man ou nun lado da cara, dificultade do fala ou da linguaxe ".

3. E, tras o inicio dos síntomas anteriores á crise, chega a fase da dor propiamente dita.

Unha dor que ten unhas características específicas:

• Empeora se se move a cabeza.
• Hipersensibilidad á luz, aos sons ou aos cheiros.
• Nauseas e vómitos.

Esta fase da cefalea propiamente dita é moi discapacitante, e adoita obrigar ás persoas para deitarse nun lugar escuro e silencioso.

Pode durar horas e ata días, e a rega peor é que pode chegar a cronificarse e ocorrer a diario.

Poderíase pensar que cando desaparecen estes síntomas termina a hemicrania, pero non é así. Moitas persoas que non a sufriron non saben que aínda falta a cuarta fase, porque non son conscientes de que a hemicrania non termina de forma repentina.

4. "Tras a dor, o paciente queda nunha especie de resaca, cun importante cansazo, malestar e dificultade de concentración, que pode durar ata 24 horas", aclara a neuróloga.

Non é unha simple dor de cabeza

As características propias da hemicrania convértena nunha patoloxía moi incapacitante.

A aparición dunha crise de hemicrania impide a quen a sofre poder levar a cabo a súa actividade, afectando á súa produtividade laboral e académica.

• Isto explica a elevada taxa de absentismo laboral de ata 14,6 días perdidos ao ano para persoas con hemicrania crónica.

Con todo, a pesar do seu impacto, trátase dunha patoloxía estigmatizada.

"Unha importante parte da sociedade considera que é unha simple dor de cabeza, e non chega a exporse o incapacitante que é un día con hemicrania.

• En realidade, segundo a OMS, unha crise de hemicrania pode chegar a afectar tanto como un día con demencia ou un día con tetraparesia (debilidade muscular das extremidades).

Por iso, intentar reducir o estigma desta enfermidade debe ser un obxectivo prioritario. Porque supón un incremento do sufrimento que xa por si mesmos teñen os nosos pacientes” conta a doutora Gago Veiga.

As consecuencias da falta de diagnóstico

Como advirte o doutor Pablo Irimia, profesor de Neurología da Universidade de Navarra, coordinador do Grupo de Estudo de Cefaleas da Sociedade Española de Neurología,:

• "Continúa existindo un importante atraso no diagnóstico da hemicrania crónica que pode alcanzar os sete anos".

Esta situación empeora á hora de que os pacientes alcancen unha consulta especializada co neurólogo, posto que poden pasar ata 14 anos desde as primeiras crises de hemicrania ata chegar ao especialista.

E estes atrasos, en pacientes que pasan por todas as etapas da hemicrania sen diagnóstico nin tratamento, fan que moitos deles véxanse afectados por trastornos mentais como a tensión (o 51% das persoas con hemicrania), a depresión (o 30%) e a ansiedade (22%).

Uns factores que se non se controlan poden empeorar as crises en termos de duración, frecuencia ou intensidade da dor.

Abandono dos tratamentos por parte dos pacientes

O longo percorrido dos pacientes con hemicrania leva que poidan recibir varios tratamentos previos antes de derivalos á consulta de neurología .

Por esa razón, cando finalmente chegan á consulta especializada a súa desconfianza cara aos tratamentos adoita ser moi acusada.

E isto provoca que, en canto parécelles que o tratamento non cumpre coas súas expectativas, moitos pacientes deciden non facelo como se debe, ou ata abandonar o tratamento.

Nesta liña, cabe destacar que é importante tomar medidas, xa que existen tratamentos preventivos fronte á hemicrania que melloran a calidade de vida de quen sofre esta enfermidade.

"Non é realista pensar que a hemicrania se pode curar cun tratamento preventivo. O obxectivo real do tratamento é reducir a frecuencia e a intensidade dos episodios, e que as crises respondan mellor ao tratamento sintomático", sinala o doutor Irimia.

Fonte: La Nueva España