León XIV na Lagoa: a mañá na que Aguere tocou o ceo

E o vehículo papal empezou a avanzar pola rúa Viana. Nin rápido nin lento. Cadencioso. Sen ningún tipo de cuberta. Á súa dereita, varios miles de persoas. Nas azoteas e balcóns, máis espectadores. Eran as 11:38 horas dunha mañá asollada e de ceo limpísimo. O papa León XIV de pé, saudando, riseiro. Todo con ese halo case cinematográfico que a Igrexa é experta en crear. Historia en directo. Pero non unha historia chiquita e efémera, senón desoutra que aparecerá nos libros. Era coma se a Aguere episcopal, a das procesións, a que vive a tradición como un asunto de Estado, tocase o teito (ou o ceo, mellor dito) que os seus veciños máis castizos sempre soñaron. Que máis se pode pedir que a visita dun papa?

“Extraordinario”, “un luxo”, “un privilexio” ou “un auténtico orgullo” foron algunhas das reaccións ás toas, aínda coa emoción no corpo, dun grupo de espectadores que seguiron o desfile desde unha vivenda da rúa Viana. Non se esperaban ver ao Papa tan preto nin tampouco que se parase xusto diante do inmoble no que se atopaban. Ocorreu durante o percorrido do pontífice desde a praza do Cristo cara ao número 28 da rúa San Agustín, a Casa Salazar, sede do Obispado de Tenerife.

Madrugón

A xornada deste venres comezara moito antes. A dimensión do acontecemento e a petición das autoridades de ser previsores cos desprazamentos levaron a que moitos madrugasen máis do habitual. Tamén houbo retoques de limpeza nas súas rúas e preparativos de seguridade desde moi cedo. Os ao redor de 80 axentes despregados pola Policía Local da Lagoa recibiron ás 5:00 horas as últimas indicacións na Xefatura de cálea Consistorio. “O punto máis potente é a seguridade viaria dentro do centro urbano”, explicou o subcomisario-xefe, Jesús González, sobre as funcións que asumiría do corpo. Foi ás 6:00 horas, no momento en que se cortou o tráfico rodado e estableceuse o perímetro de seguridade, cando Aguere quedou cercada.

Historias para todos os gustos entre quen trataba de atopar unha boa localización para presenciar a primeira visita da historia dun papa a Canarias. Había xente con cadeiras portátiles que trataban de chegar á mesma praza do Cristo sen ningún tipo de acreditación e quen cría que por plantarse nas zonas nas que estaba cortado o tránsito deixaríanos pasar. Un deles era Santiago Rodríguez, que se desprazou desde o municipio norteño de La Orotava. “De aquí non me movo; saín ás catro da mañá da miña casa; isto pasa unha vez e había que vir”, sostivo este tinerfeño de 58 anos e que dispuña do día libre porque a empresa na que traballa pechou as súas portas ante as previsibles dificultades de mobilidade. Pola súa banda, a gomera Ángeles Pérez trasladouse desde o xoves a Tenerife. “Unha amiga invitoume á súa casa e vou estar por aquí para intentar ver ao papa”, manifestou. “Sempre me gustaron moito os actos relixiosos, aínda que eu creo que a visita dun papa é algo máis e que atrae ata a non crentes”, expresou.

Perímetro de seguridade

Furgóns do Corpo Nacional de Policía establecían uns límites que non se ían a poder franquear (ou iso supúñase). Era a zona crítica, o perímetro de seguridade. Imposible avanzar máis aló da rúa Nava e Grimón nin de Bencomo (os cortes situábanse nos cruces con Viana e Tabares de Cala). Tampouco se podía baixar de Juan de Beira cara a San Agustín, nin de Tabares de Cala cara a Anchieta, nin de Tabares de Cala cara a Cabrera Pinto. Cerrojazo ao casco. E, a todas estas, o Papa nin despegara de Gran Canaria.

A previsión era que á rúa Viana accedesen unicamente persoas con discapacidades ou problemas de mobilidade, que entrarían a través do ‘check point’ de Nava e Grimón, o mesmo polo que tamén pasarían á zona acoutada os espectadores do acto con migrantes da praza do Cristo. Entre as primeiras en tomar posicións, un grupo de monxas que se situaron nas proximidades do convento das Claras antes das 8:00. Botáronlle valor... porque a esa hora da mañá o fresco da noite aínda flotaba na atmosfera lagunera. Medidas de seguridade estritas na zona. “Non podedes estar a deambular por aquí”, chegaron a dicir os axentes a algúns veciños. Outros entraban ao perímetro a contagotas. A tal punto chegou a cousa que os houbo que non puideron deixar pasar aos invitados aos seus balcóns e azoteas.

Soan as campás

León XIV despegou de Gran Canaria ás 8:58 horas e, en apenas 18 minutos, ás 9:16, o avión da aerolínea Iberia que o trasladou ata o Aeroporto de Tenerife Norte-Cidade da Lagoa xa aterrara. Soaron entón as campás no casco lagunero en sinal de xúbilo. Na porta dianteira do avión, pola que descendeu o Papa, habilitouse unha alfombra de enormes dimensións. Esperábanlle alí, e entre outros, o presidente do Goberno de Canarias, Fernando Clavijo (CC), e o alcalde da Lagoa, Luis Yeray Gutiérrez (PSOE). O primeiro bicoulle a man e o segundo estreitoulla, tal e como fixese o presidente do Goberno español, o tamén socialista Pedro Sánchez, en Gran Canaria.

E seguían accedendo aos poucos persoas ao perímetro de seguridade do casco, desde membros de congregacións relixiosas e cardeais que entraban debidamente acreditados a persoas que podían pasar ás vivendas cun criterio tan cambiante que desconcertaba. E, de súpeto, e cando xa o Papa atopábase nas Raíces, a marabunta. Vía libre para que accedesen ás rúas Viana e San Agustín quen quixese ante unha mestura entre estupefacción e desgusto dos veciños que mandaran a invitados de volta ás súas respectivas casas. Sexa como for, o centro histórico, entón si, tomara un ambiente colorido e festivo.

Baño de masas

León XIV acabou entrando á cidade pola Vía de Rolda, o camiño das Peras, a rúa Concepción Salazar e o camiño da Rúa. Inicialmente íao a facer por Nava e Grimón, pero a Gendarmería Vaticana descartouno a principios de xuño. Acompañáballe unha caravana con varias decenas de vehículos e unhas 200 persoas. Ademais do pontífice e de policías, había numerosos responsables de protocolo, un intérprete do Papa, asistentes persoais, médicos, profesionais audiovisuais e unha ampla delegación vaticana. Primeiro baño de masas na praza do Cristo no encontro con migrantes, no que o pontífice empezou falando desa “cidade sen murallas” que é Aguere e enlazou con que as “barreiras ás veces están na mirada e no medo” e con que se debe “aprender a linguaxe da proximidade”.

Restaba o paseo pola cidade, o momento cume. Esta crónica titúlase ‘León XIV na Lagoa: a mañá na que Aguere tocou o ceo’ como tamén podería levar por título ‘Unha mañá nunha azotea’. A xentileza dunha familia lagunera permitiu a este xornal seguir o percorrido do pontífice ata o Obispado desde un miradoiro privilexiado. A fotografía desde o alto era a duns vehículos de seguridade abrindo a comitiva e, a continuación, o Papa no ‘golfcar’ que foi habilitado no Real Club de Golf de Tenerife, en Tacoronte. Un carricoche mínimo e que permitía aos espectadores estar a poucos metros do pontífice. Máis aló de relixións e crenzas, a imaxe foi histórica.

Sol intenso

Facía máis dunha hora que o sol pegaba con intensidade. Os espectadores protexíanse con gorras, chapeus, abanicos e todo o que tivesen a man. Mellor iso que un fatigón. Catro filas de público agardaban o saúdo de León XIV. Perfís para todos os gustos, desde o que acudiu movido pola fe ao que o fixo por novelería, desde o que acompañaba a algún familiar ao que buscaba unha boa ‘story’ para o seu perfil de Instagram. Difícil imaxinar outro personaxe capaz de atraer a un público tan heteroxéneo.

E León XIV foi avanzando, recibindo algúns agasallos, bendicindo a bebés… Na confluencia das rúas Viana e Anchieta entregáronlle unha cartolina e despois sostivo a un neno tan pequeno que parecía recentemente nado. “Foi un luxo e un privilexio podelo ver a tan poucos metros; non mo esperaba nin tan preto nin que fóra a pararse”, expresou Marián Abreu, que seguía desde alí o desfile. Jonatán Díaz coincidía no termo: “Tivemos o privilexio de ser parte do camiño da súa Santidade”. “Como lagunero foi un auténtico orgullo poder participar en directo no acollemento ao Santo Padre, un día histórico para A Lagoa. Non esperaba podelo gozar tan preto, como me permitiron estes amigos laguneros”, opinou Francisco Aledo. O propietario da vivenda, un lagunero discreto e pouco amigo de converterse no centro de atención, resumiuno todo nunha palabra: “Extraordinario”.

Parada no Obispado

O Papa fixo parada no Obispado. Subiu ao balcón e dirixiuse a quen esperaba no exterior. En total, e segundo as cifras achegadas polo Concello da Lagoa, no percorrido déronse cita máis de 20.000 persoas. Saíu despois á rúa. Un grupo de nenos entregáronlle unhas flores e camiñou uns metros cara ao público. Unha das anécdotas da mañá deixouna o momento en que se ía a subir ao vehículo que o levaría á capital, este moveuse e pareceu que o ía a deixar en terra. Falsa alarma. Con León XIV xa no coche, a comitiva continuou por San Agustín e virou á dereita en Juan de Beira. A Lagoa pasáralle a testemuña a Santa Cruz.

Quedaba o agradecemento de Luis Yeray Gutiérrez ao Papa e ao comportamento exemplar de quen acudiu á cidade. O sacerdote Antonio Pérez, vigairo xeral e que fose administrador diocesano ata a chegada de Eloy Santiago, tamén lle enviou o seu: “Tan só unha palabra: grazas. Grazas a deus, ao Santo Padre por querer vir á nosa terra e a todas as persoas e institucións que traballaron durante meses dun xeito moi arduo para facelo posible”. O público xa se disolveu. A cidade volvía ás súas cousas máis cotiás.

Subscríbeche para seguir lendo