La falta de personal y el cansancio cierran la verja de O Fillo do Medio, en A Coruña: "No podemos más, estamos trabajando 14 horas al día"
Saltar ao contido principalSaltar ao pé de páxina

La falta de personal y el cansancio cierran la verja de O Fillo do Medio, en A Coruña: "No podemos más, estamos trabajando 14 horas al día"

Daniel Branco anuncia o peche e traspaso do que foi un dos primeiros italianos da Coruña, co nome de Il Giardino que lle puxo o seu pai e que el reinventó en 2019

Agora tócalle "gozar", aínda que asegura que se seguirá formando para volver á hostalería, a súa paixón

Daniel Branco, propietario de O Fillo do Medio

Daniel Branco, propietario de O Fillo do Medio / Casteleiro

Xa nos segues?Márcanos como medio preferente
Engádenos en Google
A Coruña

Na praza do Libro da Coruña está a piques de pecharse un capítulo importante da hostalería da cidade. Esta fin de semana baixa o enreixado de Ou Fillo de Medio tras sete anos con este nome, pero en realidade abriu fai 38 como Il Giardino, un dos primeiros restaurantes italianos da cidade. O seu actual dono Daniel Branco, que tomou a substitución do seu pai, necesita parar. "Levo traballando un ano practicamente só na cociña dando servizos a 50 e 80 persoas. Non podemos máis", confesa.

A falta de persoal e o cansazo leváronlle a tomar unha decisión que doe, pero que ve necesaria. Por diante quedan tres días de comidas, canas e despedidas. O traspaso xa está pechado. "Quero parar unha tempada e saber que é ter vacacións ou unha fin de semana, que non o sei desde que teño 16 anos. Hai que gozar, ir a concertos... Esa vida que non puiden facer", relata.

Así acaba --ou máis ben ponse en pausa-- unha historia que iniciou o seu pai cando abriu Il Giardino en 1988. "Atreveríame a dicir que se non foi o primeiro, foi o segundo restaurante italiano na cidade", conta con orgullo. O proxecto familiar naceu despois de que o seu pai fixese pizzas nun chiringuito de Bastiagueiro, pero o amor pola cociña víñalle de antes, de cando vivían en París, onde naceu Daniel.

Daniel Branco en el interior de O Fillo do Medio

Daniel Branco en el interior de O Fillo do Medio / Casteleiro

"La hostelería es mi vocación desde pequeño"

Allí, cuenta su hijo, trabajó durante 18 años en el restaurante Chez Livio, una mítica trattoria italiana fundada en los años 60 y que a día de hoy sigue abierta. "Es un sitio importante. Por allí pasaron estrellas como Mick Jagger y Pelé", detalla Branco, que por herencia familiar ha pasado media vida entre fogones, así que no había dudas de que tomaría el relevo. "La hostelería es mi vocación desde pequeño", añade.

Lo hizo en 2012, cuando se jubiló su padre. "Siempre me dediqué a la hostelería. Antes de eso, tuve dos locales de noche y trabajé en discotecas", recuerda, y apunta que estudió Turismo porque no pudo hacer hostelería en Santiago.

Se quedó con Il Giardino, pero en 2019 decidió que era momento de darle un cambio porque "llegó el boom de los restaurantes italianos y de las cadenas grandes". Hizo una reforma y reabrió con el nombre de O Fillo do Medio. Lo que no esperaba es que unos meses después recibiría un gran golpe, el de la pandemia. "Fue un palo, pero pudimos aguantar y luego nos fue muy bien. Cogimos fama enseguida", expone el responsable de un local que empezó a ser conocido por su cachopo. Pero apareció un nuevo obstáculo. "El jefe de cocina se marchó a trabajar a Francia y luego empezó una chica con la que al principio fue bien, pero después ya no", cuenta Daniel Branco, que desde hace aproximadamente un año se ha visto "trabajando solo" en la cocina cuando fuera las mesas estaban llenas. "Lo hacemos todo nosotros, La masa, los cachopos, los callos, la ensaladilla... Estoy trabajando 14 horas al día", confiesa, a la vez que agradece el apoyo constante de su socia.

Intentaron encontrar reemplazo, pero no lo consiguieron. Reconoce que esa falta de personal es "el mal común del sector". "La gente no quiere trabajar", lamenta el hostelero que, ante esta situación, decidió cerrar este capítulo para poder vivir.

Sin embargo, no es un adiós definitivo. Ahora quiere descansar y disfrutar, pero "poco a poco" quiere adentrarse en otros mundos, como la cocina japonesa, y "aprender". "El día de mañana montaré otra cosa", promete. Primero tiene que recuperar la ilusión.

Tracking Pixel Contents