O Deportivo agárrase á historia: os antecedentes en Segunda que proxectan o seu ascenso a Primeira

O Deportivo encara a recta final de tempada dependendo de si mesmo. É unha realidade palpable, patente, ilusionante. Mentres o equipo dirixido por Antonio Hidalgo conxúrase para recibir ao Andorra o vindeiro domingo, a súa afección empeza a ocupar os balcóns con bandeiras e bufandas, e agarda impaciente a chegada da antepenúltima xornada de Segunda División. É inevitable facer contas. Na rúa, no traballo, no ximnasio ou nos bares. Non se fala xa doutra cousa na Coruña. E a historia está do seu lado. Nas últimas 15 tempadas, desde que está vixente o actual formato de ascenso a Primeira con dúas prazas directas e unha por promoción, 27 dos 30 equipos que chegaron ao momento actual entre os dous primeiros clasificados lograron soster a súa zona de privilexio. O Almería, cos mesmos puntos que os branquiazuis, buscará ir en contra da estatística. Os indálicos xa quedaron polo camiño unha vez baixo esta fórmula.

Dez partidos sen perder, con seis triunfos e catro empates, colocan ao conxunto coruñés nunha posición privilexiada a falta de tres xornadas para o final de campionato. O Deportivo está onde asinase estar a principio de curso: pelexando por subir a Primeira División e dependendo de si mesmo. Por diante, Andorra, Valladolid e As Palmas porán a proba a madurez e a resiliencia branquiazul. Todos o desexan, todos o queren máis que nada, pero só Racing e Dépor dependen das súas actuacións sobre o campo. E iso, a estas alturas, di moito.

Na tempada 2010-2011, a Segunda División estreou formato: dous ascensos directos e un a través de play off. A competición gañou emoción, igualdade e un mes máis de competición. Agonía para os participantes, gozar para o espectador. A única vez que o Dépor pisou dita promoción, acabou nun infausto recordo. Para ascender, di a historia recente branquiazul, o equipo coruñés debe facelo de forma directa.

E é a historia, a estatística, a que precisamente agora ponse ao lado deportivista. Naquel curso 10-11, o Real Betis e o Rayo Vallecano chegaron á xornada 39 con 76 e 73 puntos. Os madrileños, segundos, sumaban nove puntos de vantaxe sobre o Elxe. Acabou con oito de marxe sobre o Barça B e dez por encima dos ilicitanos, consolidando o seu ascenso a Primeira División. Desde entón, foi practicamente unha constante: 27 dos 30 equipos que chegaron ao final nas dúas primeiras posicións, lograron ascender. Entre os segundos chegan as tres excepcións: só o Xirona da 14-15, e o Eibar (21-22 e 22-23) perderon a súa vantaxe. No caso dos xerundenses, tras sumar sete do últimos nove puntos, acabaron cos mesmos 82 que tiña o Sporting de Xixón, pero os asturianos gañaban no golaveraje particular. Na actualidade, o Dépor tenllo gañado ao Almería. Anos despois, os eibarreses pasaron 74 (e dous de diferenza) a 80, quedándose fose por un ante o Almería e Valladolid, ambos con 81. Un curso máis tarde, foi ata máis cruel: de 67 a 72 puntos, quedándose fose pola diferenza particular ante AsPalmas .

Dous precedentes na igualdade de puntos entre segundo e terceiro

Nos anos de estrea do formato sucedeu algo difícil de ver: segundo e terceiro chegaron á xornada 39 igualados a puntos. Na tempada 11-12, foi o Celta, con 78, os mesmos que o Real Valladolid. Os celestes acabaron con 85 e logrando a subida despois de unha gran carreira a tres bandas gañada, precisamente, polo Dépor, que pechou o curso con 91 puntos, marca histórica, baixo o mando de José Luis Oltra.

Unha tempada despois, o Vilarreal viviu a mesma situación. Chegou igualado a puntos co Almería. Os indálicos xa viviron esta situación e acabou con felicidade groguet. O equipo castellonenco fixo nove puntos de nove posibles e acabou a tempada con 77, logrando o ascenso con tres de vantaxe. Son os dous únicos antecedentes similares ao que está a vivir actualmente o cadro coruñés.

O Deportivo foi partícipe no pasado para completar esta estatística. Nos ascensos das tempadas 11-12 e 13-14 chegou a este tramo de tempada como primeiro clasificado. Con Oltra, con 85 puntos que terminaron sendo 91; con Fernando Vázquez, 66 puntos que acabaron sendo 69 e unha segunda praza, a tres de diferenza do terceiro clasificado. Os puntos que cultivou Antonio Hidalgo ata agora servisen para promocionar hai doce anos. Tamén na 16-17 (fíxoo o Xirona con 70), ou na 19-20 (logrouno o Cádiz con 69). Non lle bastarán a un Dépor obrigado a seguir gañando ata o final.

Subscríbeche para seguir lendo