Así son as contas do Deportivo para o ascenso a Primeira División: gastará a súa primeira bala en Valladolid

O Deportivo, cunha suor e un esforzo inimaxinables, fixo a metade do traballo que tiña pendente para subir a Primeira División e agora quédalle por conseguir unha vitoria, só tres puntos, para regresar a Primeira División oito anos despois e tras un calvario insospeitado para un club do seu alcurnia. O equipo coruñés ten 74 puntos, por 71 do Almería e 69 do As Palmas, os dous únicos equipos que aínda lle poden arrebatar esa praza de honra na máxima categoría. A primeira xa está adxudicada ao Racing de Santander, como líder e case seguro campión desta Segunda División caníbal. Como lle ten o Deportivo o goalaverage gañado ao conxunto andaluz, con seis puntos en xogo, depende de si mesmo no partido do próximo sábado. Se vence ao Real Valladolid, a gloria será súa, sen nin sequera esperar ao encontro de final de mes no estadio de Riazor ante os canarios. Se non volve con tres puntos, é cando se abren máis escenarios e algúns perigosos, pero ante todo seguiría dependendo de si mesmo.

Se o conxunto coruñés perdese ou empatase ante o equipo castellanoleonés a próxima semana, ademais de dar vida a un Almería que non ten un calendario nin moito menos desfavorable (Sporting e Valladolid), metería na ecuación a un As Palmas que, de momento, parece un rival afastado, pero que xogará en Riazor a final de mes e converteríase, se o equipo coruñés non gaña en Valladolid , nun rival directo co goalaverage por decidir, tanto o directo entre ambos os equipos como o resultante dun triplo empate co Almería. Un galimatias que pode quedar en nada e que só sería perigoso en caso de derrota branquiazul na última xornada ante os canarios en Riazor . Unhas táboas desactivaríao. Antes, As Palmas recibirá esta fin de semana a un Real Zaragoza que está a un paso do descenso de categoría, pero que tamén se xoga a honra, máis co que supón que un histórico caia a Primeira RFEF.

O seu gran refacho

O Deportivo, con este triunfo ante o Andorra (2-1), leva xa once xornadas sen perder un partido nesta Segunda División, a súa mellor serie de toda a campaña, un ritmo imposible de aguantar para calquera na categoría, aínda que moito deses encontros resolvéronse por marcadores estreitos. Desde aquel choque fronte ao Granada (0-2), infausto pola derrota, polas súas consecuencias e pola lesión de David Mella, non sabe o Deportivo o que é irse sen carga nun encontro. E iso que se converteu en especialista en vivir no arame, aínda que algunha vez tamén lle saíu cruz como no duelo en Huesca no que Charlie Patiño fixo un control onde non debía no desconto e subiu o 1-1 ao marcador. Foi unha mancha case imperceptible nun conxunto que conseguiu case a metade das súas tantos despois do minuto 75 e que gañou ou empatou moitos encontros no tempo de prolongación. Zubieta, Ceuta... Nesta ocasión, non houbo que esperar tanto porque o gol de Eddahchouri chegou no minuto 81 para delirio dun Riazor que sufriu co seu equipo outros 20 minutos máis, xa que o alargue foise ata o 99 para desesperación dos seguidores branquiazuis.

As matemáticas son, de momento, moi favorables aos coruñeses que nin nos seus mellores soños imaxinaban un escenario de tal calibre para a antepenúltima xornada do campionato. Ata hai pouco parecía imposible arrebatarlle a segunda praza ao Almería, pero esas dúas derrotas consecutivas do equipo de Rubi, sumadas a tres vitorias seguidas dos branquiazuis, deixáronlle a gloria na súa man. Agora só queda remachalo e farao, como sempre, coa súa xente, esa nunca lle deixou de lado. Nin antes nin agora nin nunca.