O PP 'juanmista' volverá reinar en Andalucía cun pouquiño de "lea" e a esquerda mutando

Fai agora case catro anos, un 19 de xuño, escribín para vostedes unha análise no que lles explicaba que nese momento o popular Juanma Moreno acababa de arrasar nas eleccións de Andalucía cunha maioría absoluta que esta vez non puido ser. Recordan? No 2022 gañaba de rúa con maioría absoluta; varría; coroábase e rompía moldes. Andalucía cambiaba definitivamente de cor. E lográbao despois de unha áspera campaña con Vox, que non lle perdoaba entón o que consideraba un desprezo constante naquela autonomía mentres empezaba a atopar chiscadelas ‘populares’ noutras comunidades. Aquela xornada Moreno conseguíao tamén enterrando nas urnas e quedándose coa herdanza en votos da esperanza laranxa que un día supuxo Cidadáns para unha parte do electorado conservador menos agresivo. Aquela xornada Moreno logrou o que logrou engadindo unha (nova) lección de humildade para un PSOE que cría que os andaluces dificilmente poderían deixar de ser socialistas. Salvo Moreno, ese domingo de xuño de fai xa un puñado de anos, case todos se equivocaron e Andalucía empezou nova etapa.

Os tempos cambiaron pero a tendencia política dominante na comunidade andaluza, non. O PP ‘juanmista’ (outro PP máis hipertenso e menos pragmático tería complicado cultivar estes resultados alí, ollo) raíña con 53 escanos, cinco menos que nos anteriores comicios e quedándose a dous da maioría absoluta, si, pero conservando a coroa á espera dun reconto definitivo co voto CERA. E a ultradereita de Vox, con 15 cadeiras de brazos, mantén o conquistado nas últimas autonómicas, a pesar de que nestes meses a axitada e dividida organización de Santiago Abascal cotiza menos na bolsa social, salvándose dun escorregón maior polo seu populista táctica de pór sobre o taboleiro mediático o debate da “prioridade nacional”.

Catro anos despois, ao 17 de maio de 2026, Moreno e a súa xestión acusan un desgaste relativo, pero suficiente para non lograr o seu soño doutra maioría absoluta que lle quitase de encima a “lea” de ter que pactar, aínda que sexa un pouquiño, coa ultradereita.

Ese pouquiño de “lea”, voto CERA mediante, vai ter o gran triunfador da noite, que segue sendo Moreno coa súa estratexia de impor ata ao seu propio partido un mantra ‘juanmista’ con menos decibeis, menos gargalladas faltonas e máis sorrisos que sen xerar grandes paixóns, parecen non provocar anticorpos a gran escala. De momento funciónalle, aínda que non ao nivel que el querería para non ter que estar “leado” con Vox.

Esa “lea”, por certo, non chega dado por un subidón tremendo da dereita extrema, que a pesar do que fixo noutras autonomías, en Andalucía só conseguiu dous escanos máis con respecto ás últimas eleccións. O que fixo que o presidente popular non poida saborear unha segunda ‘absoluta’ é que o PP se ha que quedado sen rendibilizar todo o posible o tremendo trompazo do PSOE, da man da enérxica exvicepresidenta María Jesús Montero.

O enfado socialista que podía haberse se á abstención ou a ese PP supostamente sereno de Moreno, marchouse en parte e en forma de transfusión de voto progresista a unha organización que deu a sorpresa: Adiante Andalucía (8 escanos, seis máis que nos últimos comicios), esquerda á esquerda dos socialistas que ten un toque nacional-rexionalista que seduciu a descontentos do puño e a rosa, pero tamén de puidéronos votar á alianza Sumar+EU, ‘Por Andalucía’ (5 escanos), e decidiron tomar outro camiño.

Andalucía é agora conservadora e así llo fixo saber, outra vez, ao resto de España. Andalucía deixou a mensaxe de que a confianza absoluta é un gran agasallo cidadán, e que os erros de xestión teñen o seu prezo, aínda que se manteñan as vitorias. Andalucía, como outras autonomías que pasaron por eleccións recentes, le dixeron a Pedro Sánchez que colocar aos seus ministros de candidatos é un erro, porque lle dan a oportunidade de castigarlle a el por encima da o seu aspirante. Andalucía, tamén como outras comunidades que colocaron urnas hai poucos meses, deron o seu reproche á esquerda pero fixeron unha chiscadela aos que saben adoptar un discurso e un acento máis próximo. Más da terra. Andalucía, como outras rexións, abriulle a porta a Vox como receptor de cabreos engordados cos anos, pero advertindo de que non se debe vender a pel do oso que quizais, oxalá, nunca cheguen a cazar como pretender facelo. Leccións para España?. Habelas, haylas.