A Garda Civil céntrase na recollida de centenares de restos humanos no punto do choque de trens de Urda

Centenares de restos humanos despedidos polo impacto dos trens están aínda por recoller na zona do accidente de Urda (Toledo) e están a supor, pasado 24 horas do accidente, a principal ocupación dos gardas civís despregados polo desastre. Non só trátase da posible localización de máis cadáveres, é tamén o achado de pedazos mutilados que están "entre unha montaña de obxectos de todo tipo" -relata un membro do operativo- nunha gran zona de dispersión, e nun estado que dificulta moito o traballo.

Cada achado biolóxico está a catalogarse, concéntrase con outros nun punto de custodia da Garda Civil, ata que se envían ao Instituto de Medina Legal de Toledo, que concentra os labores de cotexado de probas de ADN. A Garda Civil ha insistido no seu chamamento a familiares de primeiro grao dos pasaxeiros desaparecidos para que acheguen mostras biolóxicas que sirvan para a identificación. Hai unha dificultade engadida na identificación, explican fontes do operativo: a presenza de numerosos viaxeiros estranxeiros.

Vai para longo o atestado do accidente que os gardas han de elevar á xuíza de instrución 2 de Orgaz, apuntan fontes da Garda Civil. De momento só hai escrito un breve relato de feitos, unha nota de actuación cronolóxica desde a chegada da primeira parella de gardas civís de Los Yébenes ao lugar do sinistro, poucos minutos despois de producirse.

Este xoves o dispositivo de URDA amenceu aínda na fase de retirada de cascallos, e non puideran acceder os seis guías cairos aos vagóns derrubados. O labor de apartamiento de cascallos encabézaa a Unidade Militar de Emerxencias con axuda de diversas unidades de bombeiros e un guindastre dunha empresa local. Trátase da coidadosa apertura e aseguramento de accesos ás zonas ocupadas polos tres vagóns do Iryo e os dous do AVE 2080 Madrid-Sevilla -o de cabeceira do tren de Renfe está incrustado no de cola do convoi italiano- que se espallaron a ambos os dous lados do noiro polo que pasa a vía.

Sistema ASFA: novas incógnitas

O outro camiño da investigación, o técnico ferroviario, ten aos axentes de policía xudicial da Garda Civil centrados en dous aspectos. Un deles é a recollida de testemuños e baixo a dirección da xuíz instrutora. Declarou xa a maquinista do Iryo ferida no accidente, cuxa declaración foi declarada segredo pola xuíz como o resto das actuacións. Sï transcendeu o resultado dunha análise realizada onte: tanto este operario como o seu superior supervisor e un compañeiro que lle auxiliaba no momento do accidente superaron as probas toxicolóxicas: non hai rastros no seu sangue de que ningún deles consumise alcol ou drogas.

A outra parte de investigacións técnicas supuxeron preguntas da Garda Civil a técnicos externos a Adif indo máis aló do fallo humano, ou sexa, a responsabilidade do operario do centro de mando CGR24H de Atocha que deu a instrución ao AVE de continuar marcha a velocidade normal. Trátase de aseverar se hai indicios que expliquen como, ademais do sistema primario de freado LZB, fallaron outros. Por que non se impuxo sobre o manexo o tren o sistema ASFA, outra garantía de seguridade, que debía frear o tren se, unha vez pasada un sinal en vermello con permiso, supera a velocidade de 40 quilómetros por hora que chaman "marcha de vista". Iso leva a investigación sobre o terreo de Criminalística ao exame de balizas varios quilómetros atrás do lugar do impacto.

A Garda Civil actúa nese caso tamén como auxiliar de Policía Xudicial para a CIAF (Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios). Custódianse os datos do Rexistrador Xurídico, que requiriu a Garda Civil este mércores en Atocha. É un sistema que garda durante un tempo gravados todos os movementos electrónicos do tráfico ferroviario.

Nese rexistro está a secuencia na que un tren, o AVE, ingresa no cantón (tramo de vía) ocupado por outro tren, o Iryo e as razóns pola que se viola esa limitación sacra na circulación de alta velocidade.

Subscríbeche para seguir lendo