A Audiencia Nacional impón 17 anos de cárcere a Sito Miñanco por introducir case 4 toneladas de cocaína e absolve ao avogado Aboie

A Audiencia Nacional (AN) condenou a 17 anos de cárcere ao narcotraficante José Ramón Prado Bugallo, coñecido como Sito Miñanco, pola operativa para introducir en 2017 en Europa case catro toneladas de cocaína, mentres que absolveu ao avogado Gonzalo Aboie dos delitos de branqueo de capitais e falsidade documental. Neste fallo, a Sala do Penal sentenza ao narcotraficante galego pola denominada 'Operación Mito' por delitos contra a saúde pública e de branqueo de capitais cometido no seo dunha organización criminal.

Os maxistrados impoñen a Miñanco, para quen a Fiscalía Antidroga pedía 31 anos e medio de cárcere, multas por máis de 420 millóns de euros, á vez que lle aplican a agravante de reincidencia e a atenuante moi cualificada de dilacións indebidas.

Por contra, absolven ao seu avogado Gonzalo Aboie, para quen Antidroga reclamaba para 9 anos de cárcere, ao considerar que non participou na elaboración dos contratos privados de compravenda de letras de cambio e de préstamos que foron achegados nos expedientes administrativos sancionadores abertos tras a intervención, o 6 de febreiro de 2017, de case 900.000 euros no aeroporto de Baralla, un diñeiro, segundo a acusación, que era transportado a Colombia para o seu branqueo.

A AN considera que coas probas practicadas no xuízo, que quedou visto para sentenza en marzo de 2025, non resultou probado que el e o resto de acusados deste operativo «tivesen participación algunha na elaboración dos contratos privados de compravenda de letras de cambio e de préstamos que foron achegados nos expedientes administrativos sancionadores» abertos tras a intervención do diñeiro no aeroporto de Baralla.

E indica que foi o acusado Manuel González quen cometeu a falsidade documental «ao realizar os contratos privados de compravenda de letras de cambio que entregou a Aboie para que este presentáseos ante un organismo público no expediente sancionador aberto tras a aprehensión do diñeiro en Baralla, sabendo que nada do que alí se dicía era certo, pois nin compraba nin vendía as letras de cambio a que ditos contratos referíanse».

Si que condena ao resto de acusados, entre eles os tripulantes do buque, a penas de entre 17 anos e 3 anos de cárcere, pero absolve a 20 persoas físicas e catro xurídicas que tamén foron xulgadas.

Outra condena en semiliberdade

A AN relata que, en 2017, Miñanco e Raymond Van Rij dirixían asociacións criminais e concertáronse cos membros das súas organizacións para transportar cocaína desde Sudamérica ata Europa e distribuíla entre terceiros, como a introdución de 615 quilos desa droga en novembro dese ano en Países Baixos, así como o traslado desde Sudamérica a España no buque Thoran de 3.305 quilos.

Segundo indica, Miñanco era coñecido como «Mario» dentro da organización e dirixía o grupo, adoptando ou supervisando todas as decisións.

Á vez que recorda que naquela época, 2016 e 2017, atopábase cumprindo unha condena de 16 anos e 10 meses de prisión por un delito contra a saúde pública no CIS Manuel Montesinos de Alxeciras, en réxime penal de terceiro grao, o que lle permitía traballar nun aparcadoiro. Por iso, precisa na sentenza, en ocasións encomendaba os pormenores, contactos e os preparativos das operacións criminais aos acusado Luis Enrique García (alias 'Alan', 'o vello' ou 'o viejito') e Juan Antonio Fernández (alias 'Chus' ou 'Nuria'), que contaban con toda a súa confianza.

E analiza todas as operacións de branqueo xulgadas e conclúe que procede absolver de todas excepto a da sociedade Autos Vicmar, sinalando que Miñanco e a súa compañeira sentimental utilizárona esta empresa para o ingreso de diñeiro procedente da venda de drogas, considerando que non quedou acreditado que as sociedades da armazón empresarial dos acusados fosen utilizadas para introducir o diñeiro da droga no tráfico mercantil legal.

Antidroga acusaba á rede de Miñanco de utilizar vehículos para transportar e recoller diñeiro procedente do narcotráfico e introducilo no circuíto legal, pero a Sala do Penal considera que o delito non quedou acreditado porque o mero transporte de diñeiro de procedencia delituosa non é un delito de branqueo de capitais, xa que, segundo explica, non se produce afloración nin introdución de bens no circuíto económico lícito. Para o tribunal non resultou probado que ese diñeiro tivese outro destino que a adquisición de máis drogas para a súa venda posterior e tampouco quedou acreditado que diferentes mercantís servisen para introducir no circuíto legal fondos procedentes da venda de cocaína entre os anos investigados (2016 e 2018).

Fonte: Faro de Vigo