Adeus a Terence Stamp, vilán en 'Superman' e anxo caído en 'Teorema'

Está ben recordar a Terence Stamp, actor londiniense falecido hoxe aos 87 anos, polo seu papel de vilán Zod nas dúas primeiras películas do Superman de Christopher Reeve. Ou pola súa participación en ‘As aventuras de Priscilla, raíña do deserto’ (1994), na que deu vida a un transexual que se embarca con outras dúas ‘drag queens’ nunha viaxe a través do deserto australiano. Precisamente tiña previsto repetir aquel papel nunha segunda parte que estaba en fase de preproducción.

Pero ademais de representar unha certa modernidade sesenteira do Londres de Carnaby Street –non é de estrañar que a súa última interpretación fóra nun filme ligado ao Londres daquela década, ‘Última noite no Soho’ (2021)–, a traxectoria de Stamp está ligada a un momento en concreto, 1968, e a unha innata capacidade para interpretar personaxes absolutamente misteriosos ou atormentados.

De 1968 son ‘Teorema’, de Pier Paolo Pasolini, e o episodio ‘Toby Dammit’ realizado por Federico Fellini para unha película colectiva inspirada en relatos de Edgar Allan Poe. Non hai imaxe máis turbadora na filmografía de Stamp que a do cineasta que chega a unha Roma crepuscular, transita as súas rúas de noite nunha carreira alucinada en coche e perde a súa cabeza nunha aposta co diaño, todo iso filmado por un Fellini febril. E non hai na súa obra unha interpretación tan inquietante como a que realizou en ‘Teorema’, ese anxo caído e destrutor que se instala na casa dunha familia italiana de clase alta, seduce ao pai, a nai, o fillo e a filla e pon en cuestionamiento a moral burguesa e relixiosa da época.

Pasolini e Fellini atoparon en Stamp ao modelo perfecto e convertérono nun actor da modernidade. Eran os tempos en que o entón crítico de cine Ramón Moix viuno nestes filmes, en ‘A fragata infernal’ –adaptación do ‘Billy Budd’ de Melville e o seu único nomeamento ao Óscar– e en ‘O coleccionista’, e quedou tan prendado de Terence que cambiou o seu nome a Terenci Moix. Naqueles anos, mediados dos 60, Stamp participou igualmente en películas como ‘Lonxe do mundanal ruído’, xunto a Julie Christie, e ‘Modesty Blaise’, adaptación do cómic dirixida por Joseph Losey e con Monica Vitti. O aire canallesco e paródico que ás veces gastaba ía ben a unha variada gama de personaxes. Tendiente a certo histrionismo, sabía tamén cando conviña gardar as formas.

Foi Arthur Rimbaud, poeta maldito e romántico, en ‘Unha tempada no inferno’. Gustou de traballar por toda Europa. En Italia fixo ‘Divina criatura’ xunto a Laura Antonelli e Marcello Mastroianni, un relato de elevada temperatura sexual. En España ‘Strip-tease’ de Germán Lorente, outro drama erótico coprotagonizado cunha Corinne Cléry recentemente saída de ‘Historia de Ou’, e máis tarde ‘Beltenebros’ de Pilar Miró. En Hollywood foi sempre un eficaz secundario: ‘O siciliano’, ‘Wall Street’, ‘Walkiria’, ‘Big eyes’ ou ‘Star Wars: Ameázaa fantasma’, onde deu vida ao chanceler Valorum.

Subscríbeche para seguir lendo