Que é o shovelware? Así funcionan os xogos fabricados en serie para vender rápido

O termo “shovelware” utilízase para definir xogos e software de baixa calidade, creados a gran escala, xeralmente con pouco traballo, deseñados principalmente para xerar vendas rápidas. Este concepto volveu a cobrar relevancia co auxe das tendas dixitais e a facilidade para publicar novos títulos.

Aínda que este tipo de software existe desde hai décadas, popularizouse especialmente no sector dos videoxogos. Nintendo Wii, por exemplo, recibiu unha gran cantidade de programas considerados de baixa calidade, aproveitando o éxito dos controis por movemento para lanzar experiencias sinxelas e pouco elaboradas. Actualmente, este tipo de produtos pódense atopar en practicamente todas as plataformas, como Steam, PlayStation Store, Xbox Store e Nintendo eShop. Por iso, saber identificalos pode evitar compras impulsivas e axudar aos xogadores para escoller títulos máis elaborados.

De onde procede o termo?

O termo ‘shovelware’ combina as palabras inglesas shovel (‘pa’) e software. Comezou a utilizarse a principios dos anos noventa para describir recompilacións en CD-ROM que reunían centos de programas, demostracións e xogos shareware. Estes paquetes vendían a cantidade como principal reclamo, aínda que boa parte do contido tivese escaso valor. A tradución “software lixo” é aproximada, pois a expresión alude a ofrecer programas “a paladas”. Ademais, un xogo malo non pertence necesariamente a esta categoría, reservada normalmente para produtos creados ou distribuídos en grandes cantidades, con materiais reutilizados e pouco coidado durante o seu desenvolvemento.

Coa popularización das tendas dixitais, o significado evolucionou. Hoxe en día, esta denominación adoita referirse a xogos individuais desenvolvidos rapidamente, que a miúdo reutilizan recursos, mecánicas e elementos gráficos para lanzar varios títulos nun curto período de tempo. Pero este concepto tamén se pode aplicar a aplicacións móbiles e outros programas distribuídos dixitalmente, xa que, en todos os casos, o obxectivo adoita consistir en priorizar a cantidade fronte á calidade.

Os seguintes títulos permiten facerse unha idea aproximada de como se manifesta este fenómeno en distintas épocas e plataformas.

‘Go Play Lumberjacks’

Lanzado para Nintendo Wii, ‘Go Play Lumberjacks’ adóitase usar como exemplo clásico de xogo de baixa calidade. Apóiase principalmente nos controis de movemento para ofrecer unha colección de minijuegos sinxelos inspirados en probas de leñadores. Recibiu críticas polo seu contido limitado, as súas repetitivas mecánicas e un baixo nivel técnico.

‘Wukong Sun: Black Legend’

‘Wukong Sun: Black Legend’ empregou un nome e unha representación gráfica moi parecidos aos de ‘Black Myth: Wukong’, pero trátase dun xogo de plataformas de baixo orzamento que comparte moi poucos elementos coa obra de Game Science.

‘War Gods Zeus of Child’

Un caso similar atopámolo en ‘War Gods Zeus of Child’, publicado en 2022 mediante Xbox Creators Collection e retirado pouco despois. O xogo utiliza un nome claramente inspirado en ‘God of War’ para atraer a xogadores desprevidos. Recibiu críticas polos seus gráficos, unha jugabilidad realmente limitada e o seu baixo custo de produción, características continuamente asociadas co concepto de “xogo de baixa calidade”

Como se identifica?

Identificar este tipo de publicacións non sempre resulta sinxelo, posto que presentan gráficos simples, mecánicas repetitivas, descricións mal escritas ou nomes deliberadamente parecidos a lanzamentos coñecidos. Con todo, ningún destes indicios demostra en por si que un título sexa “shovelware”, pois existen producións modestas producidas con poucos medios e un desenvolvemento completamente lexítimo.

Nintendo Wii foi unha das consolas que máis lanzamentos deste tipo recibiu, pero o problema tamén segue presente en todas as plataformas. En xaneiro de 2026, os 1.194 títulos de ThiGames deixaron de estar dispoñibles en PlayStation Store. O seu catálogo incluía numerosos xogos da serie ‘The Jumping’, moitos deles podíanse completar en menos de media hora e o seu principal reclamo era conseguir trofeos de platino mediante accións moi sinxelas.

Como evitar o shovelware?

O mellor xeito de evitar xogos de baixa calidade é consultar reseñas e valoracións doutros xogadores, que axudan a identificar rapidamente se o título ofrece realmente unha boa experiencia. Tamén convén prestar atención á descrición do xogo, porque un texto mal redactado, erros ortográficos e información vaga adoitan indicar falta de esmero por parte dos desenvolvedores. As capturas de pantalla e os vídeos do xogo en funcionamento tamén permiten comprobar con maior precisión a verdadeira calidade do produto.

Para rematar, convén non confundir un prezo baixo con falta de calidade e revisar estes datos antes de pagar axuda a distinguir unha produción honesta dun título fabricado en serie para aproveitar unha tendencia, unha franquía en auxe ou a obtención inmediata de trofeos.