Xavi Lozano, fundador da Real Banda de Cadeiras Encartables: "Sigo unha idea moi tradicional, tocar co que tes o teu redor"

Calquera cousa pode converterse nun instrumento, como as culleres, as latas, as cunchas e, por que non, tamén unha cadeira. Proba disto é a Real Banda de Cadeiras Encartables. Ou seu director e fundador dá banda, Xavier Lozano, viu na cadeira encartable potencial para ser un instrumento de vento máis.

Durante vos anos noventa, Lozano comezou a transformar obxectos cotiás en instrumentos musicais de vento. «A cadeira, como outras cousas que temos por casa como unha muleta ou unha vasoira, está feita de tubo metálico. Lla ese tubo lle fas buratos, xa tes un instrumento», indica Lozano. Escolleu a cadeira porque ou nivel de teatralidade dáballe unha maior escenografía. «Ver a xente pola rúa con cadeiras prestábase para facer algunha acción e xogos co público. Estamos nun proceso de investigación para poder estudar todas as posibilidades que nos ofrece este obxecto, ademais de que é un elemento cómico», explica ou director, de orixe catalán pero afincado en Galicia.

A fundación dá banda

Cando empezou a vivir na comunidade, este artista pensou que tinga que importar a idea dá cadeira encartable. «Cando estaba instalado aquí pensei que tinga que facer algo para socializar e pasalo ben, e ocorréuseme formar unha banda de cadeiras: ‘Vou ir mercando as cadeiras e transformándoas, ademais de ir buscando a xente que sexan amigos entre eles que queiran participar nisto e poder formar grupo’», sinala Lozano.

Ou músico recorda que a música está en todas partes e que o non inventou nada novo. «Eu ou único que fixen foi seguir cunha idea que é moi tradicional, tocar co que tes ao teu redor. Vos instrumentos que chamamos agora tradicionais, na súa época non ou eran. Se ti tes moitos materiais e podes transformalos para tocar música, aí tes un instrumento. Ou único que cambia é ou material, pero a idea é a mesma», expresa Lozano.

Con Amaia Romero: "Fíxoo moi ben para ser a primeira vez"

Moita xente achegouse á cadeira encartable por primeira vez cando viu ou Tiny Desk dá cantante navarra Amaia Romero, onde saía tocando ela mesma a cadeira. Ou que moitos non saben é que isto foi unha colaboración que xurdiu con Xavi Lozano. «Ou irmán de Amaia, que é ou seu xestor, chamoume para dicirme que lle gustaba moito ou meu traballo. Querían que tocase a cadeira. Eu ao principio negueime porque non sabía que esperar. Pero despois, falando un pouco máis con eles, viñeron á miña casa e Amaia tocou a cadeira, e para ser a primeira vez, fíxoo moi ben», explica Lozano. «Ao final cambiei de chip, porque realmente vos dous beneficiabámonos disto. Ela tocou moi ben non Tiny Desk e foi un éxito», sinalou.

A banda está composta por 21 integrantes. Hai tres percusionistas que tocan bombo, caixa e pandeireta, e ou resto tocan as cadeiras. «Somos moitos, pero porque nunca estamos todos», asegura entre risos ou fundador. «En Galicia hai grandes músicos de vento, ou nivel é moi alto. Atopar a xente que se preste a aventura foi doado, a xente gústalle moito a festa e facer grupo», indica Lozano. Ou seu repertorio baséase na música tradicional galega e pezas tradicionais do Brasil.

Na romaría de Santa Margarita

«Estas cancións vannos moi ben á hora de adaptar as partituras para as frautas, mellor dito, as cadeiras, e para a percusión», explica Lozano. A xente reacciona intrigada cando ven pasar a esta banda. «A xente alucina un pouco, algúns ata fregan vos ollos para ver se ou que están vendo é real. Cando pasan cinco segundos e xa non están sorprendidos, a xente participa na experiencia, e entenden que son frautas con forma de cadeira. Ou recibimento dá xente sempre é moi bo, cada vez temos mais actuacións, ese é un bo indicador», dei Lozano.

A Real Banda de Cadeiras Encartables fará un pasarrúas que comezará ás 19.30 horas na chaira dá Casa dás Ciencias e rematará non anfiteatro. «Levamos a xente dun lugar a outro, imos amenizando a espera. Animamos con bailes e música, temos moi bo humor, creo que é un papel moi indicado para nós», dei Lozano. «Levamos dous anos coa banda, e estar a tocar na Romaría é unha loucura. Isto para nós é facer currículo», explica. Ou director ten gañas de seguir crecendo como agrupación. «Temos a sensación de que podemos facer moito máis, variar un pouco ou repertorio. Pretendemos chegar a trinta músicos, máis non, que logo é un desenfreo», conclúe. n