Fausto Blanco: «Subir quince metros en menos de cinco segundos impresiona»

O vogal de escalada da Federación Galega de Montañismo coñece ben a evolución dun deporte que en Galicia conta con mozos capaces de competir entre os mellores do país. Graviteo A Coruña Xacobeo levará agora esa escalada á contorna do Parrote , con diferentes probas e un formato pensado tanto para deportistas experimentados como para quen queira achegarse por primeira vez á competición.

En que consisten as probas de escalada que forman parte de Graviteo A Coruña Xacobeo?

—Este é un evento de varias disciplinas. Todas están relacionadas coa gravidade. Haberá escalada de psicobloc, que consiste en escalar un muro e caer á auga. Tamén un Open de bloque, que se protexe con colchón e ten unha altura duns catro metros e medio. Son problemas tecnicamente moi difíciles e os escaladores teñen un tempo para probalos e resolvelos. O formato Open ten un regulamento máis libre que o oficial, tanto en categorías como no sistema de competición, e vaise a adaptar aos participantes que veñan. A idea é que haxa unha categoría máster absoluta e outra de xuvenís e que o gañador poida estar coas figuras a nivel nacional que veñen competir en psicobloc. Despois, hai unha proba de velocidade na que si se segue o regulamento oficial. Son dúas liñas coas medidas oficiais. Os que loitan contra o crono teñen tempos estratosféricos. Cando chegas a semifinais e finais son en paralelo. Non se pasa por tempo, senón por quen chega antes. Todo está pensado para estar na contorna do Parrote .

do 18 ao 20 de SETEMBRO Paseo Mariña Parrote (A Coruña)

GRAVITEO chega ao Paseo da Mariña e a Chaira do Parrote da Coruña. O festival de deportes urbanos, organizado por Prensa Ibérica co impulso da Xunta de Galicia, a Deputación da Coruña, o Concello dá Coruña e Tranvías da Coruña, a colaboración da Real Federación Española de Ximnasia e a Federación Galega de Montañismo e o patrocinio de Cabreiroà e Bico de Xeado, reunirá competicións nacionais e internacionais de psicobloc, escalada e parkour

Inscríbeche!

Cantos deportistas poden vir escalar á Coruña?

—Intentaremos que haxa 250 escaladores de bloque, con diferentes horarios para que poidan ter unha proba nun formato divertido que poida interesar tamén a escaladores fortes. A filosofía é traer a un lugar emblemático un deporte tan atractivo. Desde que é olímpico, esta disciplina chama moito a atención nas retransmisións. Hai cada vez máis participantes e usuarios nos rocódromos. Se o clima axuda, o evento pode funcionar perfectamente.

Que momento vive a escalada en Galicia?

—En Galicia temos moi bos especialistas en velocidade. Nos circuítos nacionais temos bastantes medallas, tanto xuvenís como absolutas, porque adestramos nas mesmas condicións. Todos traballan igual nos muros de velocidade. A nivel de dificultade e bloque, temos rapaces moi talentosos que entran nas finais de Copa de España, pero estamos moi condicionados polas instalacións e o lugar de adestramento.

Pasouse de facer instalacións custosas, pola súa altura, a que sexan as presas e a súa colocación o que máis orzamento require. Se non tes un set de competición, resulta moi complicado mecanizar os movementos, que cada vez son máis rechamantes. Vese un tipo de escalada que non é a clásica, con tres puntos de sujeción. Cada vez hai máis saltos. Para practicar iso fai falta ter preto unha instalación para iso, e é difícil de atopar. Temos deportistas que viaxan moito para adestrar e, aínda así, obteñen resultados.

Pode axudar Graviteo A Coruña Xacobeo á divulgación da escalada?

—Facer un formato Open busca chegar a unha capa social grande. A Coruña xa sabe que ten un rocódromo municipal e instalacións privadas. A escalada non é un deporte autodidacta, hai que aprender cunhas medidas de seguridade e saber que pode haber lesións. Sexa con corda ou en bloque, hai que ter unhas pautas e medidas que convén adoptar nas escolas.

Logo, o nivel de competición é o paso seguinte. Os rapaces que queren competir teñen as probas a nivel galego. Faise unha por calendario para achegarse ás probas da Copa de España. Isto é algo intermedio. Todos os deportistas que xa fan da escalada o seu vicio e teñen a espiral poden vir probar unha competición aberta e non tan rigorosa por arbitraxe e tempos. Poden medirse a xente boa e ter o nervio da competición, onde xa ven auténticos atletas.

Por que engancha tanto ao público a escalada?

—A escalada de competición, visualmente, é moi estética. Ves a unha persoa a dous metros do solo facendo movementos dinámicos, frear con control e caer cando non o consegue. Son caídas rechamantes, aínda que eles están afeitos. Á xente que coñece un pouco o deporte, velo en vivo resúltalle moito máis interesante.

A marca do mundo de velocidade baixou dos cinco segundos; nas finais de Copa do Mundo todos móvense neses tempos. Subir quince metros, en inclinación e a esa velocidade, que é case como correr, impresiona. É unha mestura de axilidade, coordinación, coñecemento do itinerario e control corporal. Á xente vai gustar.

Que imaxe gustaríalle que levase o público de Graviteo e da escalada?

—Todos os deportes están moi tecnificados, pero na escalada temos, ademais, unha actividade física que tamén é moi saudable. Cando empezas, dis ‘se baixase tres kilitos podería subir mellor’ ou ‘se tivese máis elasticidade, podería facer máis cousas’. Cada vez valoramos máis a nivel social unha vida saudable.

Aínda que o vexamos en estruturas artificiais, leste é un deporte moi conectado coa natureza. Non deixa de ser o adestramento para escalar en contornas naturais. A min gustaríame que a xente vise que son deportistas cunha paixón por un deporte sen límite. Sempre vas poder superarche porque haberá alguén mellor que ti e unha peza máis difícil que subir.

Máis aló dos cronómetros, as clasificacións e a espectacularidade dunha competición xunto ao mar, Blanco espera que Graviteo sirva tamén para mostrar todo o que rodea a este deporte. A escalada esixe forza, técnica e coordinación, pero tamén obriga a enfrontarse ao medo, confiar e aprender a xestionar situacións nas que a cabeza pode marcar a diferenza.

Fonte: O Correo Gallego