103-100 | O Leyma dobrega ao Andorra cun 'pachecazo' sobre a bucina

Moitas das 6.000 persoas que acudiron a ver o partido do Leyma Coruña contra o Morabanc Andorra gardan como un recordo inesquecible aquel triplo que saíu das mans de Yunio Barrueta fai xa máis de dous anos para dobregar ao Real Madrid na estrea laranxa na liga Endesa. Xa non fai falta botar a vista tan atrás para ver outro triunfo coa mesma euforia na máxima categoría. E esta vez, o protagonista foi Caio Pacheco. O base de Río Claro non asinara un partido brillante. Eses focos leváronllos Lukas Uleckas, Alonzo Verge ou Paul Jorgensen. Pero o brasileiro, se algo deixou claro desde que viches de laranxa, é que non se engurra. Non lle treme o pulso. E non cede ante a presión. Oito segundos restaban cando cazou un rebote baixo o aro dos do Principado. Tres, cando lanzou á desesperada un triplo co que evitar a prórroga. E, co son da bucina de fondo, fixo tremer os cimentos do Coliseum. O multiusos liberou a tensión acumulada ao ver gravado en pedra o 103-100. Terceira vitoria da tempada, tras un duelo con luces e sombras, que pode valer dobre en maio.

Non empezou ben a cousa para o Leyma. Paul Jorgensen abriu o marcador, pero a marea laranxa tivo que ver como chovían os triplos sobre o seu aro. Aaron Best, Wes Iwundu e Cameron McGriff obrigaron a Carles Marco a pedir o primeiro tempo morto con apenas catro minutos consumidos no cronómetro (4-12). Non mellorou a cousa. Verge, sen faísca, regalou posesións fáciles a un Andorra que non perdoou. Pustovyi e Best levantaron os primeiros murmurios na bancada. Enfadouse George Conditt desde o banco, ao que se marchou o seu veciño de Illinois botando fume polas orellas. A rotación atopou o norte a conta pingas. Paul Jorgensen cortou a hemorraxia, Cuevas e Pacheco coseron a ferida e Jacobo Díaz intentou darlle o alta ao paciente. Akinjo e Mutic, co mazo na pintura e no perímetro, ameazaron con manter os dobres díxitos antes de concluír o primeiro cuarto. Verge, cunha suspensión sobre a bucina, evitouno (21-29).

Melloría laranxa

O Leyma atopou capeó o temporal do primeiro cuarto e comezou a recoñecerse no espello para partir do segundo parcial. Pechou mellor o rebote en defensa, castigo con Conditt ao contragolpe e confiou nos tentáculos de Lukas Uleckas para sementar o pánico no banco do Andorra (25-29). Mutic pediu un tempo morto, pero pouco puido facer para opacar ao lituano e ao portorriqueño, que lograron empatar a contenda coa axuda dun Verge máis elevado.

Custou tomar a vantaxe, ante un Andorra que se mantiña á boia co acerto no perímetro de McGriff . Uleckas, con hectáreas de parqué sen oposición, anotou o 36-33 cun triplo desde a esquina. Skapintsev, en apertos ante o seu compatriota Pustovyi, Pacheco e Radoncic confirmaron que a laranxa mecánica engraxouse a tempo (42-38).

Zan Tabak pediu un novo tempo morto co que volveu a enchufar aos seus pupilos. Pustovyi gretou o aro, Best retouse a triplazos cun Dídac Cuevas incombustible. E Akinjo e McGriff, sacando proveito dalgún rebote ofensivo, evitaron que o equipo coruñés levase un botín maior ao descanso. Puido facelo, pero Verge, sen a faísca doutros días, quedou sen anotar unha suspensión na pintura antes de enfilar o camiño cara ao vestiario (51-48).

Segunda parte

Jorgensen e McGriff iniciaron o terceiro cuarto a triplazo limpo. Con Verge e Conditt algo desconectados, tocou sufrir as inclemencias de Pustovyi e Best, que lograron apertar o marcador. O base laranxa recompúxose cun triplazo, pero non foi suficiente para rivalizar co acerto dos exteriores do Andorra.

Mutic e Iwundu estableceron de forma fugaz o 62-63, pero Pacheco respondeu con outro machadazo frontal para pór as cousas no seu sitio. Cando o ataque non flúe, a defensa é innegociable e os rebotes, o único alimento que levar á boca. Evidenciouno Silins, sacando proveito dun dous máis un (68-63). Dous triplos sen piedade de Akinjo borraron dunha plumada a renda (69-69), pero Jorgensen, Uleckas e Skapintsev, cunha gran defensa, evitaron que o Andorra chegase con vantaxe ao último cuarto (75-74).

A última batalla

Na ACB, para gañar hai que sufrir. E o Leyma xa sabe que nada lle vai a caer do ceo na máxima categoría. Verge pediu paso para opor resistencia ante un Pustovyi que, na pintura, pareceu quitarse de encima a todos os defensores que se lle puñan diante. Jorgensen e el retaron a un novo intercambio de triplazos con Kassius Robertson e mantiveron a renda positiva (89-83).

Non se pode regalar nada nesta liga. O Leyma fíxoo, ao permitirlle dous triplos consecutivos a Iwundu , que asinou as táboas (89-89) e levantou a moral dos visitantes. Iniciou, así, un tramo final de nervios a flor de pel. Os puntos comezaron a caer a contagotas desde a liña de tiros libres, con Verge e Pustovyi como actores principais. O pulso saíulle mellor aos coruñeses que aos andorranos, que viron como o seu pivote marchábase ao banco por acumulación de faltas tras tocar a Radoncic na pintura.

Quedaba minuto e medio e os ataques domaron ás defensas. Errou Conditt un tiro libre que puido sentenciar o duelo e fíxollo pagar Akinjo. Cun 100-100 perfecto no marcador, só un mago podía romper o equilibrio. E chegou desde Río Claro. Sen facer demasiado ruído, sen estar onde se lle adoita ver. Caio Pacheco cazou un rebote baixo o aro de Andorra a oito segundos do final. Botou cara ao perímetro para evitar un contragolpe do rival e, con tres segundos no contador, lanzou o triplo máis desequilibrado da tarde. E entrou a un tempo coa bucina para selar o triunfo coruñés (103-100). Un pachecazo que vale un triunfo fundamental e que dá ás a un Leyma que encadea por primeira vez na súa historia dúas vitorias seguidas na liga Endesa.