Manuel Lógar, director do Corvo mariño Filme Fest da Coruña: "Unha nai rodando ao seu fillo é tan válido como unha película de Warner Bros"

O festival internacional de cine de autor, o Corvo mariño Filme Fest, aterra na Coruña na súa sétima edición a cargo do cineasta Manuel Lógar. Con proxeccións nos Cantóns Cines e a Filmoteca de Galicia, o programa de 11 longametraxes e catro sesións de curtos con 16 obras, ademais doutras películas fóra de competición, ofrece o ecosistema cultural perfecto para a cara B do cine: esas proxeccións que, na escuridade da sala, logran emocionar desde unha mirada honesta, comprometida e humana. A próxima sesión incluirá a proxección dos desherdados (Laura Ferrés, 2017), e Campolivar (Alicia Moncholí, 2025), cun posterior coloquio coas creadoras nos Cantóns Cines o luns, 9 de novembro, ás 20.30 horas.

O festival alcanza a súa sétima edición. Como evolucionou desde os seus comezos e ata que punto fíxose un oco na oferta cultural da Coruña?

Nós empezamos en 2019, eramos tres amigos. Notabamos que nos faltaba a oferta cultural que tiñamos noutras cidades, ao estudar a carreira fóra. Montámolo porque nos apetecía facer algo os tres xuntos. A primeira edición foi no espazo Normal, sen axudas nin nada, co noso diñeiro. Hoxe xa é esa programación con máis coñecemento, é proba e erro, co apoio agora do Concello, da Deputación e do ICAA [Instituto da Cinematografía e das Artes Audiovisuais].

O Corvo mariño recupera este ano O raio verde, de Éric Rohmer, co gallo de o seu 40º aniversario, unha película que tamén inspira o cartel desta edición. Por que esta obra?

É unha das miñas pelis favoritas, gústame moito Rohmer. Programo por gusto persoal, que non se se é bo ou malo, pero polo menos creo que lle dá autoría ao festival. Gustoume a idea de recuperar cine clásico, e xusto cumpría 40 anos, foi como anel ao dedo. Proxectámola o sábado, día 7, no Teatro Colón. Como este ano temos a temática da familia, gustábame ter unha película esperanzadora.

Este ano, o festival vira en torno ao lema Filmar á familia. Que diferentes xeitos de abordalas atopará o público nas obras seleccionadas?

Tiña varias obras que viraban ao redor da familia, e presentábame un problema á hora de programalas, porque eran moi parecidas. Entón ocorréulleme, no canto de quitar algunhas, meter toda a programación sobre filmar a familia. Quería que houbese unha conexión: hai unha intención no que estás a ver.

Isto sempre o apoiamos no Corvo mariño: todo o mundo pode facer cine e todo o mundo debería facer cine

Manuel Lógar

— Director do Corvo mariño Filme Fest

Das proxeccións restantes, con cal quedaría?

Polo especial, diría que coa deste xoves, Mariinka, por ser premiere española e que veña o montador desde Bélxica. Non é unha película para todo o mundo, pero é puro cine. A do último día [día 15] tamén é moi bonita e é unha película moi pequena, é o contrario. É unha obra dunha nai co seu fillo, que é un mozo trans, e documenta os seus anos de transición en Estados Unidos. Isto sempre o apoiamos no Corvo mariño: todo o mundo pode facer cine e todo o mundo debería facer cine, e que unha nai rodando ao seu fillo é tan válido como unha película de Warner Bros de superheroes.

O Corvo mariño preséntase como un festival que busca un cine "honesto, valente e sen máscaras". Que características debe ter unha película para encaixar nesa filosofía?

Pois che diría o mesmo (ri). Por exemplo, o sábado vimos A want inher , un documental de Myrid Carten que non se viu en España e que gañou o BAFTA ao mellor documental o ano pasado. É unha película totalmente crúa con algo de esperanza, dentro da escuridade que ten. Xoga técnica e narrativamente, pero non hai nada impostado. Buscabamos iso no que eliximos.

A programación inclúe cinco estreas en España e producións de diferentes países. Que dificultades supón para un festival das dimensións do Corvo mariño acceder a estas obras e competir por elas?

É moi complexo, porque estamos a competir coa Seminci, con Xixón, con Sevilla... Loxicamente, calquera película, se a seleccionan nun festival grande, vai querer ir a eses festivais. Entón compites por conseguir películas que pasasen por baixo do radar dos seus programadores. Pero tamén mola iso. O xoves [día 12] temos a de Mariinka , o documental da guerra de Ucraína que se gravou durante dez anos. Paréceche sorprendente que non chegue a festivais grandes, pero ás veces pasa, que quedan algunhas no tinteiro.

O que quería é que a escena cultural da cidade crecese e nutrísese do festival

Manuel Lógar

— Director do Corvo mariño Filme Fest

Que necesitaría o Corvo mariño para seguir crecendo sen perder a súa identidade?

Estaría guay poder ter un equipo maior, iso sen dúbida, e máis orzamento. Pero o festival oriéntase máis ao público da cidade que á industria. Eu o que quería é que a escena cultural da cidade crecese e nutrísese del.

Un dos obxectivos do festival é achegar o cine de autor ao público. Que tal está a responder?

Moi guay. O ano pasado houbo un repunte moi forte, houbo moita máis xente en comparación con outras edicións. E este ano, segundo a miña nai, hai moita máis (ri). Confío nela.