A televisión, o maná que se gañou o Deportivo co ascenso a Primeira: de 267.000 euros a un mínimo 40 millóns

O Deportivo estivo tanto tempo afastado da Primeira División, o seu hábitat natural entre 1991 e 2011, que agora que pisa outra vez a moqueta de LaLiga resultaralle, en certa medida, estraño e abafador o maná que se gañou por retransmisións televisivas, o gran sustento nos orzamentos dos equipos do fútbol profesional.

Á espera de que se axusten e revelen os datos e o que levará esta tempada (inflúen, entre outros baremos, a clasificación en Liga ), o club coruñés ha pasado de ingresar 267.000 euros na súa última tempada en Primeira RFEF (2023-24) e os 5,9 millóns do pasado exercicio en Segunda División (2024-25) aos, polo menos, 40 millóns que levará nuns meses ao peto na máxima categoría do fútbol español, en Primeira . Iso foi o que recibiu a pasado tempada, o Leganés, o que menos levou e que acabaría descendendo, e o equipo coruñés ten outra masa social e outra saúde financeira, co que non baixará, en ningunha medida, dese listón mínimo, que desde a perspectiva de Segunda faille entrar noutra dimensión.

Os ingresos para o club coruñés serán maiores en todos os ámbitos, a pesar de que xa se deron pasos nestas dúas campañas en Segunda . Tamén é certo que a esixencia e o gasto tamén aumentarán, co límite salarial como gran cabalo de batalla. Por moito que chegue á máxima categoría como un club robusto e con débeda cero, o límite salarial para un recentemente ascendido a Primeira é sempre un dos máis baixos. Hai transatlánticos doutra dimensión e clubs asentados durante moitas tempadas que teñen xa unha economía axustada a unha realidade que non se parece en nada á da Segunda División.

Dúas bazas

O Deportivo, iso si, ten un par de factores correctores que non son menores nunha tempada que será moi esixente en todos os sentidos. O club coruñés acolleuse, á súa chegada a Segunda División, ao programa da liga Impulso do Fondo CVC. «33,6 millóns» a recibir «ao longo do próximas tres tempadas», segundo a memoria dunha das súas xuntas, que en gran medida destínanse a infraestruturas, con Abegondo como xoia da coroa. Pero o 15% deste diñeiro (uns 5 millóns de euros) pódese colocar no gasto de persoal en varias tempadas, co que ese aspecto aliviará a súa pelexa porque lle deixen gastar máis diñeiro na confección do equipo. Nese sentido, tamén será básica a ampliación de capital de 30 millóns que puxo en marcha hai uns meses e que xa completou en maior medida Abanca (posúe o 99,7% dos títulos). Depende da saúde financeira que lle outorgue LaLiga ao Dépor (A, B ou C), pode gastar en persoal o 100%, 90% ou 70% dese diñeiro en dous anos. O club coruñés ten a día de hoxe débeda cero, salvo a derivada de haberse acollido ao fondo CVC. Todo depende tamén do plan de investimento dos clubs, porque en realidade gran parte dese diñeiro que capitalizou o Deportivo destinarase a compensar as perdas do pasado exercicio e a seguir coa construción da Cidade Deportiva, co que non irá conformar un persoal máis potente en Primeira División. Precisamente, a compensación de perdas do pasado exercicio é outro dos aspectos que tira para abaixo os límites de gasto de persoal aprobados por LaLiga , aínda que é algo que inflúe na maioría dos clubs.

Este é o mapa financeiro e de ingresos que se lle presenta agora ao Deportivo e sobre o que deben ir traballando, por unha banda, Fernando Soriano e Massimo Benassi, como director de fútbol e conselleiro delegado, e por outro, Paulo Dinis, responsable de Planificación, Administración e Finanzas, figura clave para lidar co intrincado sistema de control de LaLiga . Todo cando o Deportivo entra nunha nova dimensión, na que os ingresos por televisión serán un dos grandes sustentos para que o club coruñés volva vivir unha nova etapa de ouro na máxima categoría.