José María Giménez, lenda uruguaia alén do Atlántico: "Véñoo facendo ben no Deportivo, gozo da miña carreira en Europa"

José María Giménez, sempre riseiro, saborea desde a experiencia unha nova etapa na selección uruguaia, esta vez con Diego Forlán como adestrador, mentres se toma unha especie de asueto de dúas semanas co Deportivo. O regreso a casa e o feito de que apareza no horizonte o clásico da Prata ante Arxentina, dálle pé a descubrir en que punto está e cara a onde se encamiña. Goza cada minuto na Coruña, incluso os máis pequenos detalles, e quédalle tempo no Vello Continente, pero as súas raíces aparecen no horizonte máis afastado, non se esquecen: "Por agora, sigo gozando da miña carreira en Europa , que creo que o veño facendo ben (no Deportivo), sinto ben fisicamente. Gustaríame xogar en Uruguay , quen non quere volver. Oxalá volva algún día e se o fago será exclusivamente a Danubio , vai ser a prioridade, teño a intención de poder facelo nalgún momento", asevera nunhas palabras ao País de Uruguay á chegada á concentración charrúa.

Unha nova etapa

Giménez está a xogar o seu décimo quinta tempada en LaLiga na que debutou con 18 anos e loce no seu historial 101 partidos como internacional con Uruguay . Ninguén en activo xogou máis coa camista das catro estrelas. A pesar de todo, só conta con 31 anos. E aínda que quizais xa non ten o peso de outrora, pretende ilusionarse coa nova etapa da man de Diego Forlán: "É un adestrador novo. Ademais do que foi como futbolista e o respecto que xera cara ao xogador e o pobo uruguaio, é máis próximo a nós, non hai que escaparlle á realidade tampouco, e iso agradécese. Pero tampouco nós vimos acá a comer asado como pensa a xente. Queremos representar a Uruguay do mellor xeito, ter unha convivencia sa e linda”.

Verbaliza, deste xeito, a sensación de que na selección uruguaia abríronse as fiestras e o ambiente é máis limpo, aínda que cre que houbo moita literatura tóxica e inxusta sobre os últimos tempos da era Bielsa. "Por momentos non estabamos cómodos, pero pola situación de que non se nos estaban dando os resultados. A xente fala e di... Cando tocan aos meus compañeiros moléstame. É unha tolemia pensar que, como alguén non quería ao adestrador ou se pelexou con el,non queriamos gañar no Mundial. Fixemos o posible por deixar a Uruguay onde ten que estar, que é no máis alto e non puidemos. En que cabeza cabe dicir que este ou tal xogou para atrás? Ao final xérase a película que máis vende. Quen non vai querer gañar un Mundial co seu país? Eramos os primeiros que queriamos gañar", sinalou