Sánchez, condenado por partida dobre

David Sánchez, condenado. / Jesús G. Inchado

O PSOE articulou o seu defensa en Badaxoz sobre a base de que David Sánchez Pérez-Castejón foi procesado só por ser irmán de Pedro Sánchez Pérez-Castejón. A intimación segue funcionando tras unha condena fraternal. David Sánchez recibe un castigo penal como irmán de Pedro Sánchez, salvo que agora na peor das interpretacións para o líder socialista. Custa atopar razóns distintas á proximidade familiar para explicar a prevaricación que implica «unha decisión inxusta a propósito».

A prevaricación foi durante décadas o delito inexistente, sumido na doutrina do enchufe que en España considerábase tan inevitable como virtuoso. Aínda que Óscar Puente apresurouse a emitir os berridos de ordenanza, Sánchez ten que xustificar con detalle unha sentenza por unanimidade de tres xuíces que aprecian a creación dun cargo a medida.

Insisten ademais en que era innecesario, e que ademas non foi ocupado nin exercido nas condicións mínimas nun país non demasiado esixente co cumprimento laboral dos seus directivos públicos. «Non hai caso» era a versión oficial socialista do escándalo, tres palabras que coinciden ao milímetro coas adxudicadas a Begoña Gómez, a Zapatero, á directora da Garda Civil e así sucesivamente. Por si soa, a designación do tamén condenado Miguel Ángel Gallardo como candidato a Estremadura xustificaría a caída dun Goberno.

Na versión tradicional deSánchez agora referendada por boca de Puente, tres ignotos maxistrados da Audiencia Provincial deBadajoz súmanse á conxura xudicial contra un Goberno de esquerdas. Polo visto, o influxo de Marchena é absoluto. O PSOE bordea o ridículo de predicar un ‘lawfare’ universal nun país que non destaca polas súas unanimidades nin pola súa dilixencia procesual. É manifesta a intensidade adicional mostrada por policías e juzgadores, pero o socialismo púxoo moi fácil con comportamentos inaceptables que lle liberan da condición de vítima. Badaxoz é outra etapa nunha descomposición acelerada, onde persoalmente nunca perdoaremos ao PSOE que nos obrigase a ler a prensa de ultradereita.