Demos un par de voltas ao É-Alert

Polo visto, rulan por aí mensaxes de guasap que desentrañan os misterios do voto útil. É normal que no país que suspende en comprensión lectora e en matemáticas faga falta unha axuda extra para dilucidar a que partido hai que apoiar o 29 de novembro, provincia a provincia, se se quere desahuciar ao inquilino da Moncloa ou por contra prorrogarlle o contrato e pecharlle o paso á ultradereita. Ninguén quere tirar o sufraxio ao lixo, nunca como nestas xerais respirouse un frentismo tan claro. Comprobar se os cálculos que chegan ao chat de pais ou ao de primos son os correctos, ou aterran intoxicados por intereses ocultos duns ou outros, xa resulta outro cantar. A quen lle pode apetecer porse a botar contas de porcentaxes e escanos por poboación se outros o fan por ti. Unha mensaxe clara que non provoque máis preguntas das que responde asegúrase os reenvíos e o éxito final.

Despedida a terrible dana Adam, as comparacións coa que arrasou Valencia hai dous anos, e que aínda se está investigando, resultan elocuentes. En 2024 perdéronse 233 vidas, estes días seis en todas as comunidades afectadas polas inundacións. As alertas nos móbiles salvaron a persoas, por moitos bens materiais que se levou a auga/a auga. O sistema funciona, e funcionase entón se non se puxeron outros intereses por diante e á fronte do dispositivo o infausto Carlos Mazón. Recibir por primeira vez o domingo a alerta meteorolóxica por choivas torrenciais, e unha vez pasado o primeiro sobresalto, suscitoume dúbidas. A primeira é por que non se nada do protocolo É-Alert, se custaría moito explicar á cidadanía como actuar en casos de perigo como este, cada vez máis frecuentes.

En Mallorca suspendéronse o luns as actividades lectivas en todos os centros educativos. Dou por boa a precaución aínda que logo a treboada caese no mar e non se rexistrasen incidentes graves. Case á vez difundiuse a falsa noticia de que ese luns quedaba anulada a xornada laboral, cousa que se desmentiu. O bulo tiña a súa lóxica, dado o problema de conciliación que se suscitou para a totalidade das familias. Se en prol da seguridade de alumnos e docentes descartábanse as clases, e as administracións públicas recomendaban aos seus funcionarios teletrabajar, ou quedar en casa, por que non mirar polo resto dos contribuíntes e evitarlles desprazamentos. Non se que deberon facer os pais cuxos oficios non permiten traballar en remoto, imaxino a trasfega de avós canguro dun lado para outro en plena alerta vermella. En realidade si o sei, porque os empregados dos supermercados estaban nos seus postos, os médicos, os instrutores de autoescola e os empregados de banca igual e nas obras en marcha os peóns desempeñaron os seus labores como todos os días, ata que a choiva fíxolles parar un intre. As limpadoras dos hoteis presentáronse nos seus tallos e os turistas coparon o centro de Palma, como un día nubrado calquera. Se recibiron a mensaxe de aviso e perigo, non o entenderon. Houbo cidadáns ao recibo, e outros moitos non, por que? Conviría educar aos destinatarios sobre Éos-Alert, o que implican e os dereitos que nos asisten cando os recibimos.

Subscríbeche para seguir lendo