Alumnos franceses escollen A Coruña para aprender idiomas no seu instituto: "Quería ensinar español, pero acabamos viaxando á cidade sen saír de Normandía"

A Coruña era, para moitos mozos franceses, un lugar do que apenas oíran falar. Nunca pasearan pola praza de María Pita, non coñecían a Torre de Hércules e tampouco probaran unha torta de Santiago . Con todo, durante os últimos meses, decenas de estudantes franceses aprenderon a recoñecer algúns dos símbolos máis representativos da provincia, fixeron amigos na Coruña e ata han reinterpretado obras de Luis Seoane. Todo sen saír do seu instituto en Pont-Audemer, Normandía.

"O meu obxectivo era achegar Galicia a uns alumnos que nunca estiveran alí. Quería que puidesen sentila dalgún xeito. Creo que o conseguimos. Quería ensinar español, pero acabamos viaxando á Coruña sen saír de Normandía", resume Esther Ledesma, profesora de español no Lycée Risle Seine de Pont-Audemer.

A iniciativa xurdiu case de forma natural. O curso pasado, Esther Ledesma participou nun intercambio co IES Rafael Puga Ramón da Coruña. Alí coñeceu a Paz Devesa, profesora de francés do centro coruñés. Cando este ano ningún dos dous institutos puido organizar unha viaxe, ambas decidiron buscar unha alternativa. "Pensamos que, aínda que non houbese intercambio, podiamos achegar igualmente as dúas culturas aos alumnos. Queriamos que se coñecesen e que utilizasen o idioma dunha forma real", explica a docente.

A idea chegou ademais nun momento oportuno. Moitos estudantes franceses levaban anos estudando español, pero sentían que todo quedaba reducido á aula. "Dicíanme que era complicado aprender unha lingua sen poder pola en práctica. Tiñan a sensación de que estudaban español, pero que nunca o ían a utilizar de verdade". Así naceu un intercambio epistolar entre estudantes galegos e franceses.

Amigos de correspondencia

O que parecía unha actividade sinxela e común terminou converténdose nun dos grandes éxitos do proxecto. "Cando chegou o primeiro sobre foi emocionante. Están afeitos a que todo sexa inmediato e, de súpeto, tiñan que esperar varios días para recibir unha resposta. Encantoulles", asegura Ledesma. Os alumnos galegos escribían en francés e os franceses respondían en español. Falaban de música, deporte, afeccións ou de como era a súa vida cotiá. Aos poucos, as cartas foron espertando o interese pola cidade e a cultura dos seus correspondentes.

"Moitos non coñecían practicamente nada de Galicia. A través das cartas empezaron a escoitar falar da Coruña, da Torre de Hércules ou dos costumes galegos. Iso permitiume introducir todos eses contidos dunha forma moito máis próxima", engade.

O seguinte paso chegou cunha videollamada entre ambos os centros educativos. Despois de varios meses escribíndose, os alumnos puideron verse por primeira vez. "Foi un éxito absoluto. Cada estudante falou coa persoa coa que intercambiaba cartas. Prepararan algunhas preguntas, pero enseguida a conversación saíu soa. Houbo moitas risas e moita curiosidade", explica. "Pedíanme eles facer outra videollamada, pero o curso terminábase e moitos se marchaban a prácticas. Aínda así, queren seguir falando", detalla a mestra.

A cociña galega

Mentres as cartas viaxaban entre A Coruña e Francia, o proxecto continuaba crecendo. Esther decidiu achegar tamén a gastronomía galega aos seus alumnos e conseguiu que o instituto lles cedese a cociña pedagóxica do centro. Alí prepararon unha das receitas máis coñecidas da comunidade galega: a torta de Santiago. "Non a coñecían. Fixemos oito tortas entre todos os grupos e foi unha experiencia fantástica. A maioría levou unha porción a casa para que as súas familias tamén a probasen", asegura.

Colaboración cultural

A terceira gran pata da iniciativa chegou grazas ao Museo de Belas Artes da Coruña. Esther contactou coa institución para preguntar se existía algunha posibilidade de colaboración e atopou unha resposta que non esperaba. "Nunca traballaran cun instituto estranxeiro, pero desde o primeiro momento mostraron moitísimo interese", di ilusionada.

O director do museo, Manuel Mosquera, púxoa en contacto coa educadora Lucía Hidalgo, quen adaptou os materiais para alumnos cun nivel básico de español. A partir de aí, os estudantes descubriron a figura de Luis Seoane e traballaron sobre algunhas das súas obras máis coñecidas. Despois recibiron un reto: "reinterpretarlas desde a súa propia mirada".

As mariscadoras transformáronse en ovellas, algúns soles deron paso a máscaras inspiradas en Sargadelos e cada estudante explicou en español as razóns dos seus cambios. "O importante era que comprendesen a obra e que fosen capaces de crear algo propio a partir dela", indica a profesora.

Os traballos serán enviados proximamente ao museo coruñés e servirán como punto de partida para unha nova videollamada coa educadora, que preguntará aos alumnos polas súas creacións e por todo o que aprenderon durante estes meses.

O que máis destaca Esther, con todo, non son as actividades realizadas nin os resultados académicos. O que máis lle sorprendeu foi a implicación duns estudantes que, nun principio, nin sequera estaban obrigados a participar. "Ao comezo expuxen o proxecto como algo voluntario porque non sabía se ía interesarlles. Algúns dixeron que non e acabaron sumándose despois. Iso foi o que máis me emocionou", asegura.