Mario Soriano non detén o seu ultramaratón: xa otea os 120 partidos seguidos xogando

É incansable ao desalento, aos problemas físicos e as categorías. Pode estar o Deportivo en Primeira ou en Segunda División que el segue aí no campo e nunca queda en branco ou os noventa minutos no banco ou na bancada ningunha fin de semana. Cando Mario Soriano foi substituído no minuto 72 do duelo de Cornellá-O Prat por Marc Casadó completaba o seu partido número 119 de Liga xogado de xeito consecutivo. Desde aquel Eibar-Andorra do 10 de decembro de 2023, no que se mantivo entre os suplentes de Joseba Etxebarría, xogou todos e cada un dos encontros cos armeiros e co Deportivo no fútbol profesional. E de todo ese volume inxente de choques, en 115 foi titular. Na máxima tampouco cambia esa tendencia.

Eses catro encontros nos que non saíu de inicio en case tres anos son todos no Deportivo. Tres deles foron consecutivos na tempada do seu regreso ao Deportivo desde Ipurua, nas últimas semanas de setembro e na primeira de outubro de 2024. Naquel primeiro momento, aínda que Idiakez sempre tivo a intención de xuntalos no campo e por moitos momentos conseguiuno, a sombra de Lucas Pérez era alongada e a cohabitación táctica no campo co coruñés non foi sinxela. Pronto foi inevitable que volvese ao terreo de xogo de inicio e, posteriormente, xa se marchou o propio zurdo coruñés no mercado de inverno. Desde entón non catara o banco ata o Dépor-Sevilla desta tempada no que Antonio Hidalgo decidiu que empezase entre os suplentes nunha semana cargada con tres encontros. Aquel día o equipo coruñés caeu 0-1.

Para atopar a futbolistas que transiten a senda de Mario Soriano, aínda que a anos luz, hai que irse a un fixo e a un futbolista que entra e sae, pero ao que sempre acaba recorrendo Hidalgo. Trátase de Giacomo Quagliata e de Luismi Cruz. O zurdo italiano leva 27 duelos consecutivos, os dous desta campaña e os 15 últimos de Segunda . O andaluz aumenta a cifra ata os 37 con esa ducia desta campaña e os 25 previos da categoría de prata.

Unha tendencia que non se creba

O paso do tempo non crebou a confianza dos adestradores no seu fútbol nin o corpo do madrileño, inmune por sorte de momento aos contratempos físicos. Tampouco é un futbolista que se viu envolvido nunha expulsión ou que se cargue de cartóns. O regreso de Marc Casadó, con Riki, Amatucci, Villares e Noé como alternativas, sobrecarga esa zona de influencia na que se move e engade competencia, pero aínda así parece complicado que o 21 acábese convertendo no elo débil para Hidalgo. Xa sexa como pivote a media altura ou no enganche, apunta a ser un dos últimos sacrificados. Iso si, en semanas nas que haxa tres partidos pode iniciar algún deses duelos desde o banco para osixenar. Será, en todo caso, recurso de substitución desde o banco en todos eses descansos activos que prepare o técnico de Canovelles para el.

No 'top' histórico

A pesar de que conta con 23 anos, xoga xa a súa quinta tempada na Coruña. Non é da canteira, pero chegou a Riazor en primeira campaña sénior e tivo ofertas para marcharse, pero decidiu renovar e quedar. O arraigamento evidente, a pesar dese ano en Eibar . Esa traxectoria fai que some xa 171 encontros coa camiseta do Deportivo en todas as competicións, é agora mesmo o segundo con maior bagaxe en activo despois de Diego Villares, que xa superou a barreira dos 200. O capitán disputou ata agora 211. O madrileño ocupa o posto número 65 no ranking histórico entre os branquiazuis e, co grao de confianza que deposita o adestrador nel, ten a tiro ao final desta tempada o top 50, que o marcan futbolistas como Juan Rodríguez ou Piris, con 190 encontros. Un pleno en Liga , sen contar xa a Copa do Rey, levaríalle ata os 197, co que igualaría a Beci e Pousada e superaría tamén a Manjarín e Agulló.